‎อีกแล้วเหรอ
‎ขอโทษนะคะ คุณปู่
‎บนนั้นมันอันตรายนะคะ
‎โอ้ เธอนี่เอง
‎ฉันกำลังฝึกร่ายเวทมนตร์อยู่
‎ดังนั้นหยุดรบกวนกันนะ
‎ก็ได้ค่ะ แต่กลับเข้าไปที่ห้องคุณเถอะ
‎อย่าบอกนะว่า ‎เธอคิดว่าฉันเป็นคนแก่ไร้น้ำยา
‎ไม่ได้คิดแบบนั้นอยู่แล้วค่ะ
‎หยุดนะ
‎ปล่อยเดี๋ยวนี้
‎ถ้าเกิดว่าคาถาเวทมนตร์มันเสื่อมลงล่ะ
‎คาถาเวทมนตร์อะไรกันคะ ‎ที่จะมาเสื่อมลงบนดาดฟ้าของโรงพยาบาล
‎ประตูข้ามมิติไง
‎(โรงพยาบาลกลาง)
‎ประตูข้ามมิติเหรอ
‎อ๋อ หมายถึง" ข้ามเวลา" เหรอ
‎เจ้าบ้าเอ๊ย ฉันบอกว่า "ข้ามมิติ"
‎มันคือคาถาเวทมนตร์ ‎ที่จะเปิดประตูข้ามมิติไปสู่อีกโลกหนึ่ง
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎นี่ๆๆ
‎ถึงทีฉันแล้วล่ะ
‎เขาชู้ตลงไปแล้ว วันนี้เขามือขึ้นมากๆ เลยด้วย
‎ไชโย!
‎มั่นใจเหลือเกิน
‎จะมาแก้ตัวรึไงกัน
‎ทุกคน พร้อมไหม
‎รุ่นพี่ฮารุ!
‎แบบนั้นแหละ!
‎ขอบใจนะ
‎ขอบคุณที่มาเชียร์กัน
‎ทำได้ดีมากๆ เลย
‎เบียดได้ดีมาก
‎ตายจริง เขาเท่มากๆ เลย!
‎ยู!
‎เห็นสีหน้าของชิโนซากิไหม
‎รู้สึกดีจังเลย
‎ก็เพราะว่าครั้งที่แล้ว เขากันนายได้ซะอยู่หมัด
‎เขามีจุดอ่อนในการเลี้ยงลูกไปทางซ้าย
‎เหมือนที่นายเคยบอกไว้เลย
‎แต่นายใจร้อนเกินไป
‎ถ้านายเลี้ยงลูกไปและเลย์อัพตอนช่วงท้าย
‎นายอาจจะทำได้อีกห้าแต้ม
‎แย่จังเลย
‎หมายความยังไงเหรอ
‎การขยับทำเกมของนายอาจได้ผลที่ดีขึ้น ‎แต่นายไม่คิดให้ละเอียดกว่านี้
‎ดูแล้วมันหงุดหงิดน่ะ
‎ถ้าฉันเล่นได้ดีกว่านี้
‎จำนวนสาวๆ ที่มาเชียร์ฉันคงจะล้นสนามแน่
‎ฮารุ ยู
‎ได้ยินมาว่าวันนี้นายแข่งชนะ
‎แน่นอน
‎หวัดดี โคโตนะ
‎แล้วเมื่อกี้คุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ
‎เรื่องสาวๆ ที่มาเชียร์เขา
‎เดี๋ยวเถอะ...
‎นี่นายพยายามจะนอกใจอีกแล้ว ‎ทั้งที่ตอนนี้เราคบกันแล้วเหรอ
‎อะไรนะ
‎เคยเกิดเรื่องแบบนั้นกับนายแล้วนี่
‎ไม่เคยซะหน่อย
‎จริงเหรอ
‎ใครกันที่ไปดื่มกาแฟกับรุ่นน้อง แค่เพียงเพราะ ‎อยากขอบคุณที่เธอคนนั้นซื้อของให้นะ
‎โอ๊ย!
‎ครั้งหน้าฉันจะไม่ยอมแน่
‎โหดจริงๆ เลย
‎วันนี้จะปล่อยไปแล้วกัน
‎อ๋อ อีกเรื่องหนึ่ง
‎ฉันไปเจอร้านขายเครปอร่อยๆ มาด้วย
‎เครปรสส้ม ‎มันต้องออกรสเปรี้ยวๆ ถึงจะอร่อยมาก
‎อยากไปไหม
‎เอาอีกแล้ว ‎โคโตนะนี่ชอบส้มซ่ามากจริงๆ เลย
‎ก็ฉันชอบนี่
‎ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ไปฉลองที่แข่งชนะกันเถอะ
‎ฉันว่าร้านอยู่ใกล้ๆ นี่แหละ
‎ร้านอยู่ข้างบนนี้เอง...
‎แต่ไปที่อื่นกันเถอะ
‎ใช่ จริงด้วย
‎ไม่เป็นไร
‎ได้เวลาคนที่เป็นส่วนเกินต้องไปแล้ว
‎วันนี้พวกนายสองคนไปกันเถอะ
‎นี่ ยู
‎พูดจริงๆ นะ ไม่ต้องห่วง ฉันชินแล้ว
‎เร็วเข้า
‎เดี๋ยวสิ
‎(ร้านดอกไม้ซากิ)
‎กลับมาแล้วเหรอ
‎กลับมาแล้วครับ
‎ยูคุง กลับมาแล้วเหรอ
‎ขยันจังเลยนะ นานาโกะ
‎แก้โจทย์ได้แล้ว
‎ฉันแก้โจทย์ได้ถูกต้องหมดเลยใช่ไหม
‎เก่งจังเลย
‎ฉันรู้
‎การขยับทำเกมของนายอาจได้ผลที่ดีขึ้น ‎แต่นายไม่คิดให้ละเอียดกว่านี้
‎ดูแล้วมันหงุดหงิดน่ะ
‎เดาว่าสิ่งที่ฉันหงุดหงิดใจจริงๆ...
‎คงจะเป็นเรื่องอื่นมากกว่า
‎เฮ้อ...
‎วันนี้ฉันรู้สึกแย่จังเลยกับสิ่งที่ทำกับยูไป
‎ครั้งหน้าเราทุกคนไปด้วยกันเถอะ
‎ถ้าเลือกเส้นทางที่อ้อมขึ้นหน่อย ‎ยูก็จะไปกับเราได้
‎- ใช่ ‎- พรุ่งนี้เจอกันนะ
‎กลับบ้านดีๆ ล่ะ
‎เช่นกันนะ
‎โคโตนะเหรอ
‎ช่วยด้วย!
‎อะไร เกิดอะไรไป
‎มีคนกำลังตามฉันมา ฉันกลัวมากเลย
‎แล้วฮารุล่ะ
‎เราเพิ่งแยกกันเอง และเขาไม่รับโทรศัพท์เลย
‎ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน
‎อยู่ตรงตรอกเฟิสต์สตรีท
‎พี่ซากิ ช่วยขับไปส่งผมหน่อย
‎อะไรนะ โว้ว
‎จริงด้วยสิ ใกล้ถึงวันเกิดโคโตนะแล้วนี่
‎(ยู)
‎ทำไมเวลาแบบนี้ถึงไม่ยอมรับโทรศัพท์นะ
‎มีอะไรเหรอ
‎โคโตนะตกอยู่ในอันตรายครับ
‎อันตรายเหรอ
‎ไม่รู้สิครับ มีคนท่าทางแปลกๆ ‎อาจกำลังสะกดรอยตามเธออยู่
‎- เร่งหน่อยครับ ‎- ได้สิ
‎ส่งผมลงตรงนี้แล้วกัน
‎ได้
‎พี่ซากิช่วยติดต่อฮารุทีด้วยได้ไหม
‎เข้าใจแล้ว ‎เดี๋ยวฉันจะไปช่วยตามหาโคโตนะด้วยแล้วกัน
‎โคโตนะ!
‎หยุดนะ!
‎โคโตนะ
‎โคโตนะ...
‎ไม่เป็นไร เธอจะต้องไม่เป็นไร
‎โคโตนะ นี่
‎เดี๋ยวเราจะโทรตามรถพยาบาลให้นะ
‎นี่... นี่มันอะไรกัน
‎ฮารุ มีคนแทงเธอ
‎โคโตนะ!
‎ฮารุ นายยังไม่ควรขยับโยกย้ายเธอไปไหน
‎โทรหารถพยาบาลกันเถอะ
‎หุบปากเลย!
‎เงียบไปเลย นายทำอะไรของนาย
‎ฉัน...
‎ฉันจะพาโคโตนะไปโรงพยาบาล
‎ฮารุ!
‎บ้าเอ๊ย!
‎ฮารุ อย่า!
‎ฮารุ!
‎นี่เรามาอยู่ที่ไหนกัน
‎และนี่มันชุดอะไรเนี่ย
‎จริงด้วย
‎จริงสิ แล้วโคโตนะล่ะ
‎จริงด้วย โคโตนะ!
‎โคโตนะอยู่ไหนกันเนี่ย
‎ฮารุ โทรศัพท์นาย
‎จริงด้วยสิ
‎- อะไรกัน ‎- นี่มัน...
‎เข็มทิศเหรอเนี่ย
‎เกิดอะไรขึ้น
‎นี่คือหมาเหรอ
‎เป็นหมาที่ดูแปลกจัง
‎- มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ ‎- ทำไมพวกเขามานั่งกันอยู่ตรงกลางถนน
‎ฉันว่าเราเป็นจุดสนใจกันแล้ว
‎- ไปกันเถอะ ‎- ได้
‎- มีคนน้อยกว่าตรงนั้น ‎- โอ้!
‎ยู นาย...
‎อะไร
‎เร็วเข้า ฮารุ
‎ดูขานายสิ
‎ฉันกำลังเดินอยู่เหรอเนี่ย
‎ขาฉัน... เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎นายเพิ่งจะเดินได้
‎เร็วเข้า ลองเดินดูอีกทีสิ
‎ได้
‎นี่มันอะไรกัน
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
‎ไม่มีทาง...
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย ยู
‎ฉันไม่รู้...
‎ไม่รู้สิ แต่ว่า...
‎เราอยู่ที่ไหนกัน
‎บางทีอาจจะเป็นสวนสนุกที่ไฮเทคแห่งใหม่
‎หรือว่าพวกเขากำลังถ่ายหนังกันอยู่นะ
‎แล้วนั่นมันอะไรกัน
‎หุ่นยนต์ไดโนเสาร์
‎คงมีคอมพิวเตอร์ควบคุมอยู่แน่
‎พวกมันดูเหมือนมีชีวิตจริงๆ เลย
‎ใช่ จริงด้วย
‎ชุดเกราะพวกนั้นก็ดูเหมือนจริง ‎มากกว่าที่จะเป็นแค่ชุดคอสเพลย์
‎มันคือของจริงเลยแหละ
‎ว่าไงนะ
‎ที่นี่คืออีกโลกหนึ่งจริงๆ เลยละ
‎นี่มันบ้าอะไรกัน
‎นี่เป็นแค่สมมติฐานนะ...
‎แต่เราอาจจะกระโดด ‎ข้ามมิติมาอยู่อีกโลกหนึ่งกัน
‎อีกโลกเหรอ
‎โอ้ งั้นโคโตนะก็ต้องอยู่ที่นี่ที่ไหนสักแห่งสิ
‎ใช่แล้ว โคโตนะ...
‎เธอบาดเจ็บอยู่ใช่ไหม
‎- มันสาหัสเลยใช่ไหม ‎- เดี๋ยวสิ ฮารุ
‎อย่างที่นายเห็นว่าขาฉันหายดีเป็นปกติแล้ว
‎บางทีอาการบาดเจ็บต่างๆ ‎อาจจะถูกทำให้หายได้ในโลกนี้
‎จริงด้วย นายพูดถูก
‎ฉันว่าถ้ามัวแต่กังวล เราไม่ได้ทำอะไรกันแน่
‎ใช่ เราต้องเริ่มลงมือทำอะไรกันก่อนแล้ว
‎เราจะหาเธอให้เจอเอง โคโตนะ
‎ที่นี่ต้องเป็นร้านเหล้าแน่ๆ
‎เราเข้าไปได้ไหม
‎อย่าคิดมากไปสิ ‎เราอยู่ในอีกโลกหนึ่งนี่ ถูกไหม
‎โว้ว ที่นี่เป็นอีกโลก ‎ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงเลย
‎จริงๆ ด้วย
‎นี่ ท่านเจ้าของร้าน
‎ขอเครื่องดื่มที!
‎เอาเครื่องดื่มมาเสิร์ฟเรื่อยๆ เลย
‎มาแล้ว
‎แต่พวกเจ้าแน่ใจแล้วเหรอ
‎ยังหัววันอยู่เลยนะ
‎เราเป็นแค่ทหารรับจ้างทั่วไป
‎ไม่มีอะไรต้องไปทำตอนที่ไม่มีใครจ้างเรา
‎ไม่มีอะไรดีไปกว่าช่วงเวลาที่สงบสุขสินะ
‎ธุรกิจท่านก็ไปได้สวยด้วย ว่าไหม
‎คิดว่ายังงั้นนะ
‎มีแต่พวกคนเมาทั้งนั้นเลย
‎เราควรมาดื่มกันบ้างไหม
‎ไม่เอาหรอก
‎งั้นเราจะลองไปถามแต่ละคนดูแล้วกัน
‎ไม่ เราต้องเลือกคนที่ดูท่าทางเป็นมิตร
‎นี่ พวกเจ้า
‎พวกเจ้าขวางทางอยู่ ‎หลีกทางไปหน่อยสิ
‎หมาเหรอ
‎เขามีหน้าเป็นหมา แต่ไม่ใช่หมา
‎อะไรกัน พวกเจ้าดูไม่คุ้นหน้าเลย
‎มาจากไหนเหรอ
‎อ๋อคือ...
‎จากโตเกียวครับ
‎โตเกียวเหรอ
‎ไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อนเลย
‎กลิ่นเหล้าหึ่งเลย
‎ก็นะ
‎ว่าแต่พวกเจ้ามีอะไรจะถามเหรอ
‎- อะไรนะ ‎- ครับ ใช่แล้วครับ
‎อยากฟังเรื่องราวที่กล้าหาญของข้าเหรอ
‎ดีแล้ว
‎เอ่อ ไม่ใช่ครับ
‎ไม่ใช่แบบนั้นนะ
‎เรื่องราวที่ข้าเผชิญหน้ากับศัตรู 200 คน
‎กับแค่ขวานออกรบคู่ชีพของข้า ‎เพียงเล่มเดียวเท่านั้นเอง
‎เปรี้ยวดีจัง
‎เรากำลังตามหาใครบางคนอยู่ครับ
‎ใครเหรอ
‎ใครเหรอ ก็...
‎ผู้หญิงที่ชื่อโคโตนะครับ
‎ผู้หญิงเหรอ
‎เจ้าพวกทะลึ่ง
‎อะไรกันเนี่ย
‎นางมีบั้นท้ายที่ดูดีไหม
‎ก็ได้
‎ถ้าสาวน้อยน่ารักโคโตนะคนนี้ ‎มีบั้นท้ายที่ดูดี...
‎ข้าจะช่วยพวกเจ้าตามหานางเอง
‎จริงเหรอครับ
‎แล้วสาวน้อยน่ารักคนนี้มีหน้าตาแบบไหน
‎เธอผมยาวประบ่าและใจดีมีน้ำใจ
‎ตาเธอค่อนข้างโตเลย
‎นี่มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
‎บอกเผ่าพันธุ์มาสิ ดวงตานางสีอะไร ‎และอายุนางเท่าไร
‎เธออายุเกือบจะ 17 ปีแล้ว
‎สิบเจ็ดปีเหรอ กำลังเป็นสาวแรกแย้มเลย
‎ฟังดูน่าสนใจดีจังเลย
‎สิบเจ็ดเหรอ
‎นางมีอายุเท่ากับเจ้าหญิงแอสทริดเลย
‎เจ้าหญิงแอสทริดเหรอ
‎ใกล้จะถึงวันฉลอง ‎วันเกิดอายุครบ 17 ปีของเจ้าหญิงแล้ว
‎เจ้าหญิงจะโตเป็นสาวสวยเต็มตัวแล้ว ‎เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
‎เจ้าหญิงโตขึ้นมาเป็นสาวที่งดงามจริงๆ
‎โอ้!
‎นั่นโคโตนะนี่!
‎เราเจอเธอแล้ว
‎แต่นี่คือเจ้าหญิงแอสทริดนะ
‎โคโตนะเป็นเจ้าหญิงเหรอเนี่ย
‎ฉันไม่สนหรอก
‎แล้วตอนนี้เจ้าหญิงอยู่ที่ไหนเหรอครับ
‎แน่นอนว่าต้องอยู่ที่ปราสาทสิ
‎ปราสาทเหรอ
‎ที่ไหนกัน
‎นอกเมืองไปทางเหนือ ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นแหละ
‎- นั่นไง ‎- เร็วเข้า
‎แต่ทำไมโคโตนะถึงมาเป็นเจ้าหญิงที่นี่ได้นะ
‎บางทีเราอาจจะได้รับบทบาทต่างๆ ‎ตอนที่เรามาที่โลกแห่งนี้ก็เป็นได้
‎งั้นเราก็ได้บทบาทเป็นแค่ชาวเมืองธรรมดาสินะ
‎แต่เราไม่รู้ว่าเจ้าหญิงจะใช่โคโตนะจริงๆ ไหม
‎เดี๋ยวเจอเธอก็รู้แล้วละ
‎ปราสาทนี้มีการรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนา
‎เจ้าจะเข้าไปไม่ได้ ‎นอกจากจะได้รับคำสั่งจากพระราชาโดยตรง
‎โทษทีครับ แต่เรามาหาเจ้าหญิงแอสทริดครับ
‎พวกเจ้าเป็นใครกัน
‎เป็นชาวเมืองที่ชื่อเอกับบีครับ
‎ชาวเมืองธรรมดาอย่างพวกเจ้า ไม่มีทาง ‎ได้รับอนุญาตให้เจอเจ้าหญิงอยู่แล้ว ไปซะ!
‎ท่านแม่ทัพอัศวินแบร์ทา ยินดีต้อนรับขอรับ
‎ข้ามาถึงแล้วเพคะ
‎ขอบใจ
‎ข้าได้ข่าวมาว่าอาการของเจ้าหญิงทรุดลง
‎ใช่
‎เจ้าหญิงอาการไม่สู้ดีเลย
‎เราทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
‎สิ่งเดียวที่เราทำได้ ‎คือคอยเฝ้าดูอาการและคอยระวังเอาไว้
‎ใช่
‎แม้กระทั่งพวกหมอ ‎ที่เก่งกาจในอาณาจักรนี้ก็ยอมแพ้
‎ให้กับคำสาปที่แรงกล้า...
‎แต่คนที่ทำร้ายเจ้าหญิง ‎ก็ต้องทนทุกข์ทรมานเช่นกัน
‎ถึงแม้จะมีเวทมนตร์รอยัลอีจิสคอยปกป้อง ‎แต่คำสาปก็เล่นงานเจ้าหญิงได้
‎ค่อนข้างน่าแปลกใจยิ่งนัก
‎ขนาดท่านเกนาส วิสเดนซึ่งเป็นรัฐมนตรี ‎กระทรวงเวทมนตร์ยังไม่สามารถแก้คำสาปได้
‎มันต้องเป็นคำสาปที่รุนแรงมากๆ แน่ๆ
‎ช่างน่าผิดหวังจริงๆ
‎หยุดพูดจาถากถางเถอะนะ ‎ข้ากำลังพยายามอย่างเต็มที่แล้ว
‎บาร์ตัน นี่ไม่ใช่คำสาปทั่วไป
‎ไม่ใช่ความผิดของเกนาสหรอก
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎คณะท่านหมอผีซีล็อก ‎กำลังจะมาถึงเร็วๆ นี้แล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎สำหรับเรื่องคำสาปต่างๆ
‎ไม่มีใครสู้พวกเขาได้อีกแล้ว
‎อย่าเพิ่งหมดหวังไปพ่ะย่ะค่ะ
‎เราคือคณะท่านหมอผีซีล็อก
‎เรามาหาเจ้าหญิงแอสทริด ให้เราเข้าไปที
‎ไชโย
‎เดี๋ยวสิ เราควรต้องรอบคอบไว้
‎- ไปเลย ‎- นี่
‎รูปปั้นแมวเหรอ ‎นี่พระราชาชอบอะไรแบบนี้เหรอ
‎นี่เป็นวีรบุรุษของโลกนี้เหรอ
‎ดูเหมือนเป็นอาณาจักรสัตว์เลย
‎เราขอขอบคุณที่อุตส่าห์เดินทางมาถึงที่นี่
‎ถ้าพวกท่านสามารถช่วยเจ้าหญิงได้
‎แน่นอนว่าท่านพระราชาจะตอบแทน ‎ด้วยการมอบตำแหน่งที่สูงส่งให้แน่
‎- เราหวังพึ่งพวกท่านมากๆ ‎- เร็วเข้า
‎ขอรับ
‎โคโตนะ
‎เป็นโคโตนะจริงๆ ด้วย
‎ไม่ผิดแน่
‎เริ่มกันเลย
‎ปีศาจร้ายจงออกไป
‎ความเจ็บป่วยเหล่านั้นจงสูญสลายไป
‎คำสาปชั่วร้ายต่างๆ ทำอะไรเราไม่ได้
‎ภูตผีปีศาจทั้งหลายจงสูญสิ้นไป
‎ไปซะ ไป
‎ตายจริง
‎เจ้าหญิง...
‎ได้โปรดช่วยเจ้าหญิงที
‎นี่มันอะไรกัน
‎เจ้าหญิง...
‎เป็นไปได้ยังไง...
‎ฝ่าบาท
‎ฝ่าบาท ค่อยๆ เพคะ
‎ฝ่าบาทอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด
‎บาร์ตัน ท่านพาฝ่าบาทไปที่ห้องพักที
‎รับทราบขอรับ
‎โคโตนะ
‎เธอดูแตกต่างออกไปเล็กน้อย
‎เป็นไปไม่ได้
‎ถ้าเธอไม่ใช่โคโตนะ แล้วนี่คือใครกันล่ะ
‎จริงด้วยสินะ
‎เราต้องช่วยเธอ
‎แต่เราควรจะทำยังไงดีล่ะ
‎อะไรกัน
‎โอ้ ไม่นะ
‎ฮารุ ออกมา
‎ใครอยู่ตรงนั้น มีผู้บุกรุก!
‎ยู นาย...
‎- เจ้า! ‎- เจ้าหญิง!
‎ออกมาให้ห่างจากตัวเจ้าหญิงนะ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เจ้าทำอะไรเจ้าหญิง
‎พวกเจ้าเป็นใครกัน เจ้าผู้บุกรุก
‎ข้าชื่อยู นี่คือฮารุ
‎ปล่อยเราไปนะ เราไม่ได้ทำอะไรผิดกันเลย
‎แล้วพวกเจ้าเข้าไปทำอะไรในห้องของเจ้าหญิง
‎เรากำลังตามหาตัวเพื่อนเราอยู่
‎เจ้าหญิงมีหน้าตาเหมือนกับเพื่อนของเรา
‎เราก็เลยมาที่นี่เพื่อดูกัน
‎พวกเจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรกัน
‎ยูดึงดาบสั้นที่เสียบอยู่ในตัวเจ้าหญิงออกมา
‎จะพูดโกหกทั้งที ‎ก็พูดให้มันน่าเชื่อกว่านี้หน่อยสิ
‎พวกเจ้ารู้ไหมว่า ‎ฝ่าบาทเป็นห่วงเจ้าหญิงขนาดไหน...
‎ท่านพ่อ
‎ที่พวกเขาพูดเป็นความจริงเพคะ
‎เจ้าหญิง!
‎เป็นไปไม่ได้... แอสทริด
‎ท่านพ่อ
‎แอสทริด
‎ท่านพ่อ
‎หมายความว่าคำสาปหายไปแล้วเหรอ
‎ข้าขอประทานอภัยที่ทำให้ท่านพ่อเป็นห่วง
‎ข้าก็ได้เห็นการกระทำของพวกเขาเช่นกันเพคะ
‎มันคือปาฏิหาริย์พ่ะย่ะค่ะ ‎เจ้าหญิงหายเป็นปกติแล้ว
‎พวกเขาคือวีรบุรุษผู้กล้า ไม่ใช่ผู้บุกรุก
‎ได้ยังไงกัน...
‎ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ ‎กับการช่วยเหลือของพวกเขา
‎ข้าคิดว่าเราควรตอบแทน ‎ที่พวกเขาได้ช่วยเจ้าหญิงเอาไว้
‎เจ้าพูดถูก
‎ข้าจะตบรางวัลให้พวกเขาเอง
‎รางวัลเหรอ
‎แก้มัดพวกเขาได้แล้ว
‎โคโตนะ เธอ...
‎เธอคือโคโตนะใช่ไหม
‎ว่าไงนะ
‎ขอบคุณที่วันนี้ช่วยเจ้าหญิงไว้นะ
‎คนของข้าจะพาพวกเจ้ากลับไปที่เมืองเอง ‎ขอให้เดินทางกลับโดยปลอดภัย
‎ขอบคุณมากๆ ครับ
‎เธอดูเหมือนพี่ซากิเลย
‎ยังงั้นเหรอ
‎นี่! พวกเจ้าคือชาวเมืองก่อนหน้านี้นิ
‎พวกเขาคือคนที่ช่วยเจ้าหญิงแอสทริดเอาไว้ ‎ให้ความเคารพพวกเขาบ้างสิ
‎ขอรับ
‎พวกเขานั่นเอง
‎ม้าขาวเหรอ
‎เหล่าอัศวินผู้กล้าพาพวกเจ้ามาส่งเหรอ
‎เราไปเจอเจ้าหญิงแอสทริดมาครับ
‎ว่าไงนะ
‎พวกเขาอยากเลี้ยงพวกเจ้าน่ะ
‎เจ้าหญิงไม่ใช่โคโตนะเหรอ
‎ใช่
‎เข้าใจแล้ว ‎ข้ามีหน้าตาที่คล้ายคลึงกับเพื่อนพวกเจ้าสินะ
‎ข้าอยากพบนางจัง
‎แล้วโคโตนะไปอยู่ที่ไหนกัน
‎แล้วเราจะไปหาเธอที่ไหนต่อกันดี
‎เรื่องนั้นน่ะ ฉันยังเป็นกังวลเรื่องเจ้าหญิงอยู่
‎หมายความว่าไง ยู
‎ฉันคิดว่าเรากำลังตามหาตัวโคโตนะอยู่ซะอีก
‎ใช่ แต่ฉันยังรู้สึกข้องใจอยู่
‎ตอนนั้นนายทำอะไรไป
‎นายทำแบบนั้นได้ยังไงกัน
‎ไม่รู้สิ ร่างกายของฉันแค่ขยับไปเอง
‎ตอนที่ฉันเข้าไปใกล้ ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย
‎นายพยายามจะบอกอะไรอยู่
‎มันต้องเป็นความฝันแน่
‎ว่าไงนะ
‎เราต้องรีบตื่น...
‎จากความฝันบ้าบอนี่เสียที
‎นี่คือความฝันเหรอ
‎เราได้รางวัลตอบแทนกันแล้วด้วย
‎แต่ฉันว่ามันไม่สำคัญหรอก ‎ว่ามันคือความฝัน
‎เรามาเพลิดเพลินไปกับมัน ‎จนกว่าเราจะตื่นขึ้นแล้วกัน
‎ฮารุ เดี๋ยวสิ
‎นั่นล่ะคือจิตวิญญาณที่แท้จริง
‎เจ้าคงจะเหนื่อยแน่ๆ คืนนี้พักค้างคืนที่นี่ได้นะ
‎มีเตียงในห้องเก็บของ คงไม่มีปัญหาอะไร ‎เพราะเจ้าก็ยังหนุ่มแน่นอยู่นี่ ใช่ไหม
‎ได้เลยครับ
‎เพื่อนเจ้าก็เหมือนกัน
‎เดี๋ยวข้าจะไปบอกเขาให้
‎ห้องนั่นอยู่ตรงชั้นบนด้านหน้า ‎ประตูไม่ได้ล็อก
‎ฮารุ...
‎ฉันรู้สึกว่าบางอย่างมันมีอะไรแปลกๆ ไป...
‎สวัสดีครับ
‎วีรบุรุษผู้กล้าก่อนหน้านี้นี่
‎ขอรับ...
‎ต้องขอโทษด้วย แต่ข้าลืมของไว้ในปราสาท
‎เบิกบานใจดีจังเลยนะ
‎ข้าต้องไปตอนนี้แล้วเหรอ
‎มันเพื่อความปลอดภัยของท่านเอง ‎ข้าต้องบอกท่านอีกกี่ครั้งกัน
‎ฝ่าบาทสั่งให้ข้าพาท่านไปในคืนนี้ ‎ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
‎ได้โปรดเห็นใจข้าด้วย
‎แต่เจ้าพูดอะไรฟังไม่รู้เรื่องเลย แดนดี้
‎แย่จังเลย
‎เห็นไหม ตอนนี้ข้าหายเป็นปกติสุดๆ แล้ว
‎ที่ข้าต้องทำตอนนี้ก็แค่กินส้มซ่าของโปรดของข้า
‎และข้าจะหายเป็นปลิดทิ้ง
‎ส้มซ่าเหรอ เหมือนโคโตนะเลย...
‎ใครอยู่ตรงนั้น
‎เดี๋ยว!
‎วีรบุรุษผู้กล้าก่อนหน้านี้นี่
‎เจ้าชื่อยูใช่ไหม
‎ใช่
‎คือข้าแค่มาดูว่าท่านเป็นยังไงบ้าง
‎ข้าขอโทษที่จู่ๆ ก็มาหา
‎ไม่เป็นไร ข้าก็อยากมีคนคุยด้วยอยู่พอดี
‎ยังงั้นเหรอ
‎คือข้าไม่รู้ว่าจะบอกยังไงดี
‎แต่ข้าว่าท่านดูเหมือนผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งเลยนะ
‎จริงๆ แล้วข้าก็ไม่ได้ชอบทำตัวแบบเจ้าหญิงหรอก
‎ข้าชอบทำอะไรแบบนั้นเวลาที่ไม่มีคนอยู่รอบข้าง
‎นี่ แฮนดี้ ได้เวลาไปกันแล้ว!
‎จริงด้วยสิ
‎มันพร้อมจะไปแล้ว
‎สวัสดี ท่านวีรบุรุษผู้กล้า
‎เราให้เขาขึ้นไปได้ไหม
‎ได้สิ ท้ายที่สุดแล้ว ‎เจ้าหญิงก็ตกลงยอมที่จะไปซะที
‎ขึ้นมาเลย
‎ทีนี้เพื่อที่จะกำจัดปีศาจร้ายต่างๆ ‎ที่ยังเหลืออยู่ในร่างเจ้าหญิง
‎เราจะไปที่ทะเลสาบแห่งความบริสุทธิ์กัน
‎- ไปกันเลย ‎- ได้เลย
‎ออกบินกันได้เลย
‎อะไรกัน ออกบินเหรอ
‎มันบินได้ด้วยเหรอ
‎โคโตนะ...
‎สายลมกำลังพัดต้อนรับพวกเรากัน
‎ใช่
‎นกเหล่านั้น...
‎ผู้คนกล่าวกันว่านกเทวาลัยอวีนารอน ‎จะเป็นพันธมิตรกับเหล่าวีรบุรุษผู้กล้า
‎พวกมันไม่ค่อยมา ‎ปรากฏให้มนุษย์ได้เห็นกันหรอก
‎ทางนี้ เดินระวังด้วยนะ
‎ขอรับ
‎ข้าพร้อมแล้ว
‎เจ้าหญิง ถ้าท่านเต้นท่วงท่า ‎คาถาร่ายมนตร์การปิดผนึกได้อย่างถูกต้อง
‎ท่านจะขับไล่พวกวิญญาณปีศาจร้ายออกไปได้
‎ข้ารู้
‎ที่ท่านฝึกมาคุ้มค่าไม่เสียแรงจริงๆ ขอรับ
‎ขอบใจ แดนดี้
‎งั้นข้าจะไปเอาพืชสรรพคุณมาให้กับท่าน
‎ช่วยทีนะ
‎แล้วคุณโคโตนะของฮารุที่เจ้าพูดถึงน่ะ
‎นางมีหน้าตาที่เหมือนข้ามากเลยเหรอ
‎ใช่แล้ว พวกท่านเข้มแข็ง ‎และชอบส้มซ่าเหมือนกันเลย
‎ที่แตกต่างคือ...
‎โคโตนะเป็นคนรักของฮารุ...
‎ข้าเข้าใจแล้ว
‎เจ้ามีใจให้คุณโคโตนะสินะ
‎ว่าไงนะ
‎ไม่ ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
‎คุณโคโตนะก็เป็นเจ้าหญิงด้วยเหมือนกันเหรอ
‎ไม่ใช่หรอก นางเป็นแค่นักเรียนม.ปลายคนหนึ่ง
‎ที่โลกของเราไม่มีพระราชาและเจ้าหญิงหรอก
‎งั้นเจ้าก็มาจากอีกโลกจริงๆ สินะ
‎ใช่แล้ว
‎โลกของเราและของเจ้าอยู่เป็นคู่ขนานกัน
‎เหมือนกับเหรียญที่มีสองด้าน
‎โลกทั้งสองมีจุดที่เชื่อมโยงถึงกันได้
‎ใช่
‎มีผู้คนมากมายที่นี่ ‎ได้ยินตำนานเล่าขานต่างๆ เกี่ยวกับโลกของเจ้า
‎แต่ไม่เคยมีใครเคยได้ไปเห็นกับตาตัวเอง
‎แต่ถ้าโลกแบบนั้นมีอยู่จริงๆ ‎ข้าก็อยากที่จะได้ลองไปดู
‎รู้แล้ว
‎เล่าเรื่องคุณโคโตนะให้ข้าฟังมากกว่านี้ทีสิ
‎ว่าไงนะ
‎เอ่อ... นางเป็นคนสดใสร่างเริง ‎และมีอะไรในใจก็จะพูดออกมา
‎นางจะส่งพลังงานความสดใสให้ ‎เวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆ นาง
‎โอ้! เหมือนกับที่ท่านเป็น ‎ตอนที่ท่านพูดคุยกับแดนดี้เลย
‎อ๋อ เข้าใจแล้ว
‎ข้าไม่คิดว่าตัวเอง ‎จะส่งพลังงานความสดใสให้คนอื่นได้นะ
‎มีหลายครั้งที่ข้ารู้สึกเหงา
‎ท่านแม่ของข้าเสียไปตั้งแต่ข้ายังเด็ก
‎ส่วนท่านพ่อเป็นพระราชา ‎ข้าจึงร้องไห้ให้เขาเห็นตลอดเวลาไม่ได้
‎แดนดี้คือคนเดียวที่ข้าสามารถ ‎เป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่เมื่ออยู่ด้วย
‎แต่ท่านเองก็มีข้าราชบริพารมากมาย...
‎ทุกๆ คนดีกับข้า
‎แต่ว่า...
‎มันเป็นแค่เพียงหน้าที่ ‎ความจงรักภักดีต่อเจ้าหญิงเท่านั้น
‎ข้าไม่มีใครที่ข้าสามารถจะร่วม ‎หัวเราะ ร้องไห้ และโต้เถียงด้วยได้
‎ไม่เหมือนกับเจ้าและฮารุ
‎ข้ารู้สึกอิจฉาคุณโคโตนะของพวกเจ้าจังเลย
‎ยู
‎มาทางนี้สิ
‎อะไรกัน
‎เจ้าหญิง
‎เห็นไหม รู้สึกดีเลยล่ะนะ
‎ได้เลย
‎เจ้าอยากทดสอบพลังของพวกเขาเหรอ
‎พลังที่ทำให้คำสาปสูญสลายไป ‎ไม่ใช่พลังที่ธรรมดาเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอก ‎เจ้าเด็กหนุ่มพวกนั้นเหรอ
‎กลุ่มแบล็กแบนเนอร์ ‎ได้เคยส่งพวกนักฆ่าลอบสังหารมาแล้วในอดีต
‎เราไม่รู้หรอกพ่ะย่ะค่ะว่า ‎เด็กหนุ่มพวกนั้นจะไม่ได้ถูกส่งมา
‎แล้วทำไมพวกเขาถึงช่วยเจ้าหญิงล่ะ
‎เพื่อจะได้ใกล้ชิดกับฝ่าบาทยังไงพ่ะย่ะค่ะ
‎ว่าไงนะ
‎มีข่าวลือแจ้งมาว่ากลุ่มแบล็กแบนเนอร์
‎กำลังรวบรวมพวกทหารรับจ้าง ‎และเตรียมตัวก่อกบฏพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเขาพยายามเก็บข้อมูลจากเรา ‎เพื่อช่วยให้ตัวเองชนะสงคราม
‎ด้วยการทำให้เราไว้วางใจพวกนักฆ่างั้นเหรอ
‎ไม่มีทางหรอก
‎ข้าต้องปกป้องอาณาจักรนี้ให้ได้
‎เพื่อผลประโยชน์ต่อตัวพี่ชายข้า
‎ความสงบสุขมีได้ ‎เพราะการทำลายอาณาจักรเบลาดอนลง
‎แต่ต้องแลกกับการเสียเลือดเสียเนื้อมากมาย
‎เราต้องปกป้องอาณาจักรนี้ให้ได้
‎ไม่งั้นเจ้าชายซีดูลัส ‎ได้บรรทมตายตาไม่หลับแน่พ่ะย่ะค่ะ
‎ตื่นแล้วเหรอ
‎อาหารที่เราได้เป็นรางวัลมา ‎รสชาติอร่อยเลยนะ
‎ใช่
‎ถึงแม้ว่าเราจะหลับและตื่นขึ้น ‎แต่ความฝันก็ยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆ
‎อรุณสวัสดิ์
‎อรุณสวัสดิ์ครับ
‎- หลับสบายไหม ‎- ครับผม
‎มีแขกมาหาพวกเจ้าน่ะ
‎ข้ามาเพื่อส่งสารจากพระราชาถึงพวกเจ้า
‎"เพื่อเป็นการตอบแทนที่พวกเจ้าช่วยไว้เมื่อวานนี้
‎ข้าขอเชิญพวกเจ้า ‎ไปที่งานแสดงการประลองดาบ"
‎ไปเตรียมตัวให้พร้อมและมากับข้า
‎ยู! ฮารุ!
‎ขอบใจที่พวกเจ้ามากัน
‎ฝ่าบาปรู้สึกซาบซึ้ง ‎ที่พวกเจ้าได้ช่วยเจ้าหญิงเอาไว้
‎ฝ่าบาปเลยเสนอแนะให้พวกเจ้า ‎ใช้ความสามารถที่มีเพื่อที่จะเอาชนะเหล่าพลดาบ
‎ตอนนี้พวกเจ้า ‎จะได้ร่วมประลองการต่อสู้ดาบจำลอง
‎เราขอให้พวกเจ้าสาธิต ‎ทักษะต่างๆ ออกมาให้ฝ่าบาทได้เห็น
‎อะไรกัน ฉันคิดว่า ‎นี่เป็นการตอบแทนให้รางวัลเราซะอีก
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ไปเลย!
‎เร็วเข้า!
‎พวกเขาหลอกให้เรามาที่นี่
‎ยังไงก็ตาม ‎มาตั้งใจป้องกันตัวและหาทางหนีเถอะ
‎โว้ว!
‎เราจะหนีไปที่ไหนได้เนี่ย
‎เข้ามาเลย!
‎นี่มันอะไรกัน
‎นี่มันหมายความว่ายังไงกันเพคะ
‎ท่านพ่อ ท่านกำลังทำอะไรกับพวกเขาเพคะ
‎เจ้าหญิง ใจเย็นๆ ก่อนพ่ะย่ะค่ะ ‎นี่เป็นแค่การแสดงประลองเท่านั้น
‎การไม่เคารพต่อคนที่ทำคุณงามความดี ‎ให้อาณาจักรเราเป็นสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้
‎ฮารุ!
‎อย่าประเมินฝีมือข้าต่ำไป
‎ยู
‎นายโอเคไหม
‎โอเค
‎อยู่ๆ ฉันก็ดันใช้ดาบเป็นซะงั้น
‎งั้นบทบาทที่เราได้รับ ‎ก็ไม่ใช่แค่ชาวเมืองเอกับบีสิท่า
‎แต่เป็นนักดาบเอกับบีที่ค่อนข้างมีฝีมือเลย
‎อาจจะใช่
‎มาจัดการกันเลย
‎นี่ๆๆ
‎พวกเขาทั้งคู่...
‎ร่วมมือกันได้เข้าขามากๆ
‎เหมือนว่าพวกเขาทั้งคู่เป็นคนคนเดียวกันเลย
‎พอได้แล้ว!
‎มีฝีมือในการใช้ดาบที่เก่งกล้ามาก ‎มานี่สิ พวกเจ้าสองคน
‎ทำไมถึงทำแบบนี้เพคะ ท่านพ่อ
‎เราจะกักขังพวกเจ้าเอาไว้
‎อะไรนะ
‎พวกเจ้าจะถูกพาตัวไปที่ปราสาทเพื่อสอบถาม
‎พวกเขาช่วยข้าเอาไว้นะ
‎พลังของพวกเขาที่แก้คำสาปได้ ‎และฝีมือการใช้ดาบที่ไม่เหมือนใคร...
‎พวกเขาอาจเป็นนักฆ่าที่กลุ่มแบล็กแบนเนอร์ส่งมา
‎เพื่อปลิดชีวิตฝ่าบาทก็เป็นได้ ‎เราไว้วางใจและเสี่ยงไม่ได้เด็ดขาด
‎นี่มันคือการกล่าวหาที่ผิด
‎พอได้แล้ว นี่มันคือความฝันใช่ไหม
‎ทั้งหมดนี้
‎ฮารุ กลับไปที่โลกของเรากันเถอะ
‎อะไรกัน แล้วเราจะกลับไปยังไงล่ะ
‎ตอนนั้นที่เรากระโดดและตกอยู่ในอันตราย ‎น่าจะเป็นตัวที่นำพาเรามาที่นี่
‎- อะไรนะ ‎- เราจะกระโดดเข้าไปในเปลวเพลิงนั่น
‎- ท่านพ่อพูดอะไรบ้างสิ ‎- นายพูดจริงเหรอ
‎ต้องลองเสี่ยงดู
‎- เราแค่ป้องกันเอาไว้ก่อน ‎- สาม สอง หนึ่ง...
‎ตอนนี้ล่ะ!
‎หรือพวกเขาจะเป็นเวย์ฟาเรอร์
‎เวย์ฟาเรอร์เหรอ
‎เราตื่นขึ้นจากฝันกันแล้ว
‎แล้วโคโตนะล่ะ
‎ฮารุ ยู
‎โคโตนะ
‎มีอะไรเหรอ
‎เป็นอะไรไป ฮารุ
‎ไม่มีอะไร
‎ไม่มีอะไรหรอก
‎อะไรกัน นายทำให้ฉันกลัวนะ
‎โคโตนะ...
‎พวกนายสองคนทำท่าทางแปลกๆ กันนะ
‎ทำไมถึงใส่ชุดนักเรียนในวันอาทิตย์ล่ะ
‎แล้วเธอล่ะ ‎เมื่อวานนี้มีอะไรที่แปลกไปเกิดขึ้นไหม
‎โอ้...
‎เมื่อวานนี้ฉันเห็นบางอย่าง ‎ที่บ้ามากเกิดขึ้นตรงนี้แหละ
‎บางอย่างที่บ้ามากเหรอ
‎ใช่ มีคนขับรถหลับใน ‎แล้วขับชนอาคารตรงนี้แหละ
‎อุบัติเหตุรถยนต์เหรอ
‎(คนขับรถบรรทุกหลับใน ‎ขับชนประสานงากับรถเมล์)
‎มีคนตายด้วย
‎คนเหล่านี้...
‎อุบัติเหตุใหญ่โตแบบนี้น่ากลัวจังเลย
‎(โรงพยาบาลกลาง)
‎อีกโลกหนึ่งเหรอ
‎คุณปู่มาจากอีกโลกเหรอ
‎ใช่แล้ว
‎มันเป็นสถานที่ที่งดงามมากเลย
‎โอ้...
‎อีกโลกหนึ่งเชื่อมต่อกับโลกใบนี้
‎คนที่ถูกเลือกเท่านั้น ‎ถึงจะไปมาระหว่างโลกทั้งสองใบได้
‎ผมอยากไปอีกโลกบ้างจังครับ
‎สักวันหนึ่งแหละนะ
‎แต่ว่ามันก็มีกฎข้อบังคับ ‎ตามที่เป็นไประหว่างสองโลกนี้นะ
‎กฎเหรอครับ
‎มีผู้คนจำนวนหนึ่งที่ชีวิตของพวกเขา ‎ถูกเชื่อมต่อระหว่างโลกทั้งสองใบ
‎คนที่มีชีวิตเชื่อมต่อกับโลกทั้งสอง
‎จะชอบอะไรที่เหมือนๆ กัน ‎หรือมีนิสัยที่คล้ายคลึงกัน
‎ชีวิตที่เชื่อมต่อเหรอ
‎การเชื่อมต่อระหว่าง ‎แอสทริดและโคโตนะมีอะไรที่สอดคล้องกัน
‎คุณปู่ที่โรงพยาบาลคนนั้น ‎เคยเล่าให้ฉันตอนที่ฉันอายุห้าขวบ
‎ฉันไม่เข้าใจในสิ่งที่นายพูดเลย
‎โคโตนะ ชู้ตเลย!
‎ทำได้ดีมาก โคโตนะ
‎โคโตนะยังมีชีวิตอยู่
‎แน่นอน
‎แต่นายเห็นเธอถูกแทงและกำลังจะตาย
‎เราคงจะฝันไปมั้ง
‎ไม่ ฉันว่ามันคือความเป็นจริง
‎นี่เป็นแค่สมมติฐานของฉัน...
‎แต่เป็นเพราะเราได้ช่วยแอสทริดเอาไว้
‎โคโตนะก็เลยปลอดภัยไปด้วย
‎เพราะชีวิตพวกเขาเชื่อมต่อกันเหรอ
‎- ถ้ามันเชื่อมต่อแล้วยังไงล่ะ ‎- ว่าไงนะ
‎ฉันไม่รู้จักคุณปู่คนนั้นที่นายพูดถึงซะหน่อย
‎แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ...
‎โคโตนะกำลังวิ่ง ‎อย่างมีพละกำลังวังชาอยู่ตอนนี้
‎ไม่สำคัญหรอกว่าโลกนั้น ‎มันจะเป็นความฝันหรือไม่ใช่ก็ตาม
‎ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ‎คนสามคนที่ประสบอุบัติเหตุนั่น...
‎พวกเขาเหมือนหมอผีพวกนั้น ‎ที่หายไปต่อหน้าต่อตาพวกเรา
‎นายต้องจินตนาการเพ้อเจ้อไปแน่ๆ
‎คุณมิกิ ไม่ได้เจอกันนานเลยครับ
‎ผมนิโนมิยะ ยูสุเกะครับ
‎โอ้ ยูคุงเองเหรอ
‎เธอโตขึ้นมากเลยนะ
‎ตอนที่ผมอยู่ที่โรงพยาบาล
‎มีคุณปู่คนหนึ่งอยู่ที่นี่ใช่ไหมครับ
‎คุณปู่คนนั้นก็ยังอยู่ที่นี่เหมือนเดิม
‎แต่เขาอยู่ไม่เป็นสุขเลย
‎อะไรกัน เขาหายตัวไปเหรอครับ
‎เป็นแบบนี้บ่อยๆ เลยนะ ‎เขาชอบสร้างปัญหาจริงๆ
‎คุณปู่คนนั้นคงจะไปอีกโลกหนึ่งแน่ๆ
‎เข้าใจแล้ว ‎พรุ่งนี้เธอจะออกจากโรงพยาบาลแล้วสินะ
‎วิเศษไปเลย
‎หวังว่าคุณปู่ ‎จะได้ออกจากที่นี่เร็วๆ เช่นกันนะครับ
‎อีกไม่นานฉันก็จะไปอีกโลกหนึ่งแล้ว
‎อีกโลกหนึ่งเหรอครับ ผมอยากไปด้วยจัง
‎แค่ผู้ที่ถูกเลือกเท่านั้นถึงจะไปอีกโลกหนึ่งได้
‎ว่าไงนะครับ
‎แต่ถ้าเธอได้เป็นวีรบุรุษผู้กล้าเมื่อไร ‎ฉันแน่ใจว่าเธอก็จะได้ไปเหมือนกัน
‎จริงเหรอครับ
‎สำหรับเรื่องอื่นๆ ที่จะแจ้งให้ทราบ...
‎ทากาชินะ โคโตนะจะขาดเรียนสักพัก ‎เนื่องจากสุขภาพเธอไม่ค่อยดี
‎แม่ของเธอโทรมาบอกเมื่อเช้านี้
‎เราไม่รู้รายละเอียดมากนัก
‎แต่แม่เธอบอกกับทางโรงเรียนว่า ‎ไม่ต้องเป็นกังวล
‎มีเนื้องอกที่เป็นเนื้อร้ายเหรอ
‎พวกเขาต้องล้อเล่นกันแน่
‎พ่อฉันแนะนำให้ฉันไปตรวจ
‎พวกเขาถึงหาสาเหตุเจอ
‎แต่เธอ...
‎ยังวิ่งเล่นได้แข็งแรงดีอยู่เลยนี่
‎ฉันมีเวลาอยู่ได้อีกแค่สามเดือนเท่านั้น
‎ฉันเผอิญไปได้ยินแม่กับพ่อฉันคุยกัน
‎ไร้สาระน่า
‎เป็นไปไม่ได้
‎งั้นก็...
‎ถ้าพวกนายจะปฏิบัติกับฉันเหมือนที่เคยเป็นมา ‎กับช่วงเวลาที่ฉันเหลืออยู่...
‎ฉันต้องไปแล้วแหละ
‎หมดช่วงเข้าเยี่ยมแล้ว
‎โคโตนะ ฉันจะไปส่งเธอเอง...
‎ไม่ ไม่เป็นไรหรอก
‎ทำไมกัน
‎ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับโคโตนะด้วย
‎ฮารุ กลับไปกันที่อีกโลกหนึ่งเถอะ
‎คุณปู่คนนั้นก็เรียกมันว่าอีกโลกหนึ่งเช่นกัน
‎เขาบอกว่าชีวิตเราต่างถูกเชื่อมต่อกัน
‎และมันถูกควบคุมโดยกฎข้อบังคับตามที่เป็นไป
‎อาจเป็นไปได้ว่า ‎เจ้าหญิงองค์นั้นอาจตกอยู่อันตรายอีกก็เป็นได้
‎โคโตนะถึงได้...
‎นายมาพูดเรื่องบ้าอะไรกันตอนนี้
‎นายพูดเล่นใช่ไหมเนี่ย
‎ฮารุ...
‎บางทีมันอาจตรงกันข้ามกันเลย
‎บางทีแอสทริดควรที่จะต้องตาย
‎แต่เป็นเพราะเราช่วยเธอไว้ ‎ชีวิตของโคโตนะเลยต้องถูกพรากไปแทน
‎นั่นล่ะคือกฎข้อบังคับตามที่เป็นไปใช่ไหมล่ะ
‎เป็นไปไม่ได้
‎งั้นก็ได้ ยู
‎ไปที่อีกโลกหนึ่งกันเลย
‎แต่ว่า...
‎ฉันจะไปฆ่าแอสทริด ‎เพื่อช่วยให้โคโตนะได้มีชีวิตอยู่ต่อไป
‎ฮารุ นาย...
‎ทำแบบนั้นไม่ได้นะ
‎ฉันทำได้ทุกอย่างเพื่อช่วยเธอ
‎ถึงแม้ว่าจะต้องฆ่าใครก็ตาม
‎ฉันเบื่อโลกแห่งจินตนาการของนายเต็มทีแล้ว
‎นี่มันอีกโลกหนึ่งเหรอ
‎ยูอยู่ที่ไหนกัน
‎ที่นี่ที่ไหน
‎แล้วสัตว์ประหลาดนี่คือตัวอะไรกัน
‎ยินดีต้อนรับ... สู่ปราสาทดำของเรา
‎แกเป็นใครกัน
‎ข้าชื่อเกลรอธ
‎และเจ้าสามารถไปมาระหว่างสองโลกได้
‎ตำนานเล่าขานบอกว่า ‎เจ้ามีพลังที่จะสามารถปกป้องโลกได้
‎เจ้าเป็นเวย์ฟาเรอร์สินะ
‎เวย์ฟาเรอร์เหรอ
‎เวย์ฟาเรอร์ ฮารุ
‎ทำไมถึงไม่ใช่พลังนั้นของเจ้า ‎ทำให้มันถูกต้องล่ะ
‎เจ้าหนีไปแล้วครั้งหนึ่ง ‎แต่ยังมีหน้ากลับมาอีกเหรอ
‎โคโตนะ เพื่อนของข้ากำลังตกอยู่ในอันตราย
‎ชีวิตของโคโตนะและแอสทริดเชื่อมต่อถึงกัน
‎ซึ่งก็แปลว่า ‎เจ้าหญิงกำลังตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน
‎เจ้าพูดเรื่องอะไรของเจ้า
‎เจ้าหญิงมีองครักษ์ของเรา ‎คอยเฝ้าดูอย่างหนาแน่นและสบายดีมากๆ
‎ชีวิตที่เชื่อมต่อที่เจ้าพูดถึง ‎เจ้าหมายถึงตำนานเรื่องเล่าของอีกโลกเหรอ
‎ทำไมเจ้าถึงเชื่ออะไรแบบนั้น
‎เพราะตอนที่ข้าลบล้างคำสาป ‎ในตัวเจ้าหญิงได้ โคโตนะเองก็ปลอดภัยไปด้วย
‎และท่านแบร์ทาเองก็...
‎นางมีหน้าตาเหมือนพี่ซากิในโลกของข้าเลย
‎ยังพูดจาไร้สาระไม่เลิกอีกรึ
‎พี่ซากิ...
‎ไม่มีกาลเทศะเลยที่ใช้คำว่า "พี่" เฉยๆ ‎โดยที่ไม่ยอมเรียกท่านพี่...
‎รู้ไหมว่าจำนวนชีวิตทั้งหมดในโลกของเรา ‎ได้ถูกกำหนดเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว
‎จำนวนชีวิตทั้งหมดเหรอ
‎ถูกต้องแล้ว
‎ถ้าเจ้าแหกกฎในโลกนี้
‎และไปช่วยชีวิตที่ถูกกำหนดให้ต้องตายไป
‎คนคนนั้นในโลกของเจ้าจะต้องชดใช้แทน
‎ใช่แล้วล่ะ
‎ก็หมายความว่าแอสทริด ‎ที่ถูกกำหนดชะตาให้ถึงฆาต
‎จำเป็นที่จะต้องถูกฆ่าทิ้งไปซะ
‎มันคือเรื่องจริง! ข้ามาจากอีกโลกหนึ่ง
‎งั้นเจ้าจะบอกว่าเจ้าคือเวย์ฟาเรอร์สินะ
‎มันไม่สำคัญหรอก
‎ข้าแค่อยากช่วยแอสทริดและโคโตนะให้ได้
‎ข้ามีข่าวมาแจ้ง!
‎เราเพิ่งได้รับแจ้งว่า ‎มีการก่อกบฏจลาจลของแบล็กแบนเนอร์พ่ะย่ะค่ะ
‎ว่าไงนะ
‎นี่คือภัยอันตรายต่อเจ้าหญิงที่เจ้าพูดถึงเหรอ
‎อาจจะใช่
‎ได้โปรดเตรียมตัวปกป้องเจ้าหญิงเถอะ
‎ก่อนอื่นเจ้าต้องสารภาพมาก่อน
‎สารภาพอะไร
‎ว่าเพื่อนเจ้าคือส่วนหนึ่ง ‎ของพวกกลุ่มแบล็กแบนเนอร์
‎เป็นไปไม่ได้
‎ฟังให้ดี
‎เจ้าจะต้องไปจัดการเจ้าหญิงแห่งเอเวอร์มอร์ ‎ในฐานะสมาชิกกลุ่มแบล็กแบนเนอร์
‎มันคือการที่เจ้าจะได้ช่วยคนที่เจ้ารัก ‎จงอย่าลังเลแม้แต่น้อย
‎ข้าไม่ลังเลหรอกน่า
‎แต่ข้ายังจะต้องไปฆ่าใครคนหนึ่ง
‎ข้าต้องแน่วแน่กับสิ่งนั้น
‎เจ้าบอกเองว่าโลกนี้เป็นแค่ความฝัน
‎การฆ่าคนในความฝัน ‎มันไม่ได้มากมายอะไรหรอก
‎กองกำลังสอดแนมที่เก่งกล้าของเรา ‎หน่วยตาเหยี่ยวพิฆาต
‎เห็นเพื่อนของเจ้าอยู่กับทหารฝ่ายศัตรู
‎ฮารุเพื่อนของเจ้า ‎คือนักฆ่าลอบสังหารแน่ๆ เลยใช่ไหม
‎เขาไม่ใช่กลุ่มแบล็กแบนเนอร์
‎เขา...
‎แค่เป็นห่วงโคโตนะอย่างมากๆ เท่านั้นเอง
‎ฝ่าบาท ท่านเกนาส ได้โปรดเชื่อข้าทีเถอะ
‎ได้ ไหนๆ เจ้าก็ยืนกรานแบบนั้นแล้ว...
‎เจ้าควรจะเป็นองครักษ์ให้เจ้าหญิง ‎และไปร่วมรบกับพลทหารของเรา
‎เจ้าจะต้องฆ่าฮารุ ‎คนที่เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพศัตรูเรา
‎ถ้าเจ้าทำได้แบบนั้น ‎เราถึงจะเชื่อว่าเจ้าไม่ใช่ศัตรูของเรา
‎ฝ่าบาท ท่านคิดว่ายังไงบ้างพ่ะย่ะค่ะ
‎ได้ ข้าจะขอแต่งตั้งเจ้า ‎ให้เป็นองครักษ์ของเจ้าหญิง
‎ฟังให้ดี ต่อให้เจ้ากับศัตรู ‎จะต้องตายคาคมดาบของกันและกัน
‎เจ้าจะต้องปกป้องเจ้าหญิงให้ได้
‎ยู
‎แอสทริด
‎ข้าได้ข่าวจากท่านเกนาสแล้ว
‎เป็นเพราะว่าข้ารอดปลอดภัยมาได้
‎คุณโคโตนะที่รักของเจ้า...
‎ไม่ใช่ความผิดของท่าน แอสทริด
‎แอสทริด ท่านทำอะไร...
‎ดาบสั้นเล่มนี้ถูกลงคาถาเวทมนตร์ ‎โดยท่านแม่ของข้า
‎คาถาป้องกันจะไม่ส่งผลอะไรกับดาบสั้นเล่มนี้
‎ถ้าพลังอำนาจที่ข้าได้รับสืบทอดมา ‎จะถูกใช้ไปเพื่อความชั่วร้าย
‎ข้าจะถูกบังคับให้ต้องใช้ดาบสั้นเล่มนี้...
‎ปลิดชีวิตของตัวเองซะ
‎ทีนี้ใช้มันปลิดชีวิตข้าเลย
‎เจ้าจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดต่ออะไรทั้งนั้น
‎รู้สึกผิดเหรอ ข้าไม่ได้รู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น
‎เจ้ารู้สึก
‎เพราะการที่เจ้า ‎กำลังช่วยชีวิตใครบางคนจากอีกโลก
‎เจ้ากำลังสงสัยว่า ‎เจ้าได้ทำลายชีวิตใครบางคนที่มีค่าต่อเจ้าไหม
‎ชีวิตที่ข้ามีอยู่ตอนนี้ ‎คือชีวิตที่เจ้าได้ช่วยเอาไว้
‎เพื่อแลกกับชีวิตของคุณโคโตนะ ‎ที่มีค่ากับเจ้าและฮารุ
‎ข้าขอมอบชีวิตนี้ของข้าให้กับเจ้าเอง
‎ไม่มีทางที่ข้าจะทำแบบนั้นหรอก
‎ทำไมล่ะ
‎มันไม่ถูกที่จะช่วยชีวิตใครสักคน ‎โดยที่พรากชีวิตของอีกคนไป
‎งั้นเหรอ
‎ถ้าคนคนนั้นสำคัญกับเจ้ามากๆ
‎เจ้าไม่อยากช่วยพวกเขาไว้เหรอ
‎ไม่ว่าเจ้าจะต้องทำผิดศีลธรรมแค่ไหนก็ตาม
‎ฉันทำได้ทุกอย่างเพื่อช่วยเธอ
‎ถึงแม้ว่าจะต้องฆ่าใครก็ตาม
‎แอสทริด...
‎เจ้ายังแยกแยะไม่ได้อีกเหรอ
‎การที่เสียสละอะไรบางอย่างไป ‎เพื่อที่จะช่วยคนที่รักและมีค่าไง
‎แยกแยะเหรอ
‎ถ้าข้าเป็นเจ้า
‎ข้าคงจะใช้ดาบสั้นเล่มนี้ ‎ช่วยชีวิตคนที่ข้ารักแล้วแหละ
‎ตอนนี้ได้เวลาที่เจ้าจะต้องตัดสินใจแล้วว่า ‎ใครที่สำคัญกับเจ้าจริงๆ
‎และเลือกที่จะปกป้องพวกเขา
‎เจ้าหญิง...
‎โปรดฟังความคิดเห็นของข้าที
‎แดนดี้...
‎ข้าเองก็เคยได้ยินตำนานเล่าขานว่าชีวิต ‎ของคนในโลกนี้ถูกเชื่อมต่อกับอีกชีวิตในอีกโลก
‎แต่ต้องให้อีกคนตายเพื่อที่จะช่วยอีกคนไว้เหรอ
‎ท่านคิดจริงเหรอว่ามันต้องเป็นแบบนั้นจริงๆ
‎ใช่แล้วล่ะ
‎ข้าเองก็ยังไม่รู้ว่าชีวิตมันถูกเชื่อมต่อกันได้ยังไง
‎ข้าอยากช่วยทั้งท่านและโคโตนะให้ได้
‎ไม่ ข้าจะช่วยท่านเอง
‎ได้โปรดเชื่อในตัวข้าเถอะ
‎ยู...
‎กลุ่มแบล็กแบนเนอร์ไม่มีทางสู้เราได้ ‎เราจะทำลายพวกมันให้สิ้นซาก
‎เราฝากความหวังไว้ที่พวกเจ้านะ ‎เจ้าพวกขี้เมา
‎ปล่อยให้เป็นหน้าที่เราเอง
‎เราเตรียมเครื่องดื่มมาพร้อมแล้ว
‎พวกมันฝ่าเข้ามาได้แล้ว
‎ถอยทัพ
‎นี่มัน...
‎เป็นอะไรไป รู้สึกกลัวขึ้นมาเหรอไง
‎เพื่อที่จะปกป้องคนที่เจ้ารัก ‎เจ้าจำเป็นที่จะต้องพรากชีวิตของอีกฝ่ายไป
‎นั่นล่ะคือสงคราม
‎ข้ารู้น่า
‎ถ้าเข้าใจดีแล้ว ‎ถึงเวลาที่จะไปร่วมทำสงครามของเจ้าแล้ว
‎แน่นอน
‎เป็นไปได้ยังไง
‎ฮารุมาที่นี่แล้ว
‎ข้าต้องไปแล้ว
‎เดี๋ยวสิ!
‎เจ้าจะทำใจที่จะไปต่อสู้กับฮารุได้เหรอ
‎ถ้าเจ้าไปโดยที่ยังไม่ได้ตัดสินใจ ‎อย่างแน่วแน่ เจ้าจะตายได้นะ
‎ถึงจะเป็นยังงั้น ข้าก็อยากปกป้องท่านไว้
‎ยู!
‎ฝ่าบาท
‎เราลำบากแล้วขอรับ
‎พวกมันพังประตูปราสาทเข้ามากันแล้ว
‎บริเวณป้อมปราสาทตอนนี้ ‎กลายเป็นสนามรบไปแล้ว
‎จำนวนศัตรูมีมากกว่าสองหมื่นนาย
‎ณ ตอนนี้พวกมันอาจจะบุกฝ่าเข้ามา ‎ถึงที่นี่ได้เลยเพคะ
‎เป็นไปได้ยังไงกัน
‎ฝ่าบาป ไม่ต้องกังวลไปพ่ะย่ะค่ะ
‎กองทัพของเราปราบได้แม้กระทั่ง ‎กองทัพที่ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรเบลาดอน
‎ตอนนี้เราจงเชื่อในฝีมือ ‎ของกองกำลังเราเถอะพ่ะย่ะค่ะ
‎บ้าเอ๊ย!
‎การเคลื่อนกำลังพลของเหล่าศัตรู...
‎พวกมันอาจฝ่าแนวป้องกันสุดท้าย ‎ของเราเข้ามาได้
‎ตอนนี้เราต้องไปช่วยปกป้องตัวปราสาทกัน
‎รับทราบ
‎เจ้าเป็นใครกัน
‎ข้าคือเบาเออร์ ลินเดน ‎แห่งกองกำลังทหารราบที่เจ็ด
‎โปรดจำหน้าหมาของข้าเอาไว้ให้ดีด้วยขอรับ
‎เข้าใจแล้ว
‎เอาละ เบาเออร์ ตามข้ามา
‎ขอรับ
‎นี่คือ...
‎นี่คือพลังของชุดเกราะแบล็กแบนเนอร์
‎มันจะมอบพลังที่มากขึ้นให้กับเจ้า ‎ชอบไหมล่ะ
‎แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงกันต่อ
‎อีกไม่นานเราจะฝ่าเข้าไปทำลาย ‎แนวป้องกันสุดท้ายของอาณาจักรแห่งนี้ได้
‎เจ้าจะบุกเข้าไปในตัวปราสาท
‎และใช้โอกาสในช่วงที่ชุลมุน ‎เพื่อเข้าไปจัดการกับเจ้าหญิงแอสทริด
‎ยังลังเลอะไรอยู่ไหม ข้าบอกเจ้าไปแล้วนะ
‎เพื่อที่จะปกป้องคนที่เจ้ารัก...
‎ข้ารู้แล้ว! ข้าเตรียมใจเอาไว้อยู่แล้ว
‎นี่เป็นแค่ฝันใช่ไหม
‎ใช่ไหม ยู
‎ตามข้ามา!
‎เจ้าสามารถพรากชีวิตของคนที่เจ้ารัก ‎ด้วยน้ำมือของเจ้าเองได้
‎แอสทริด
‎ท่านพ่อ ณ ตอนนี้...
‎บาร์ตันกับแบร์ทา ‎กำลังพยายามต่อสู้อย่างสุดฝีมือ
‎ใจเย็นๆ เอาไว้
‎ตอนนี้ถึงเวลา ‎ที่จะต้องใช้ดาบมอร์นสตาร์แล้วเพคะ
‎มันอาจจะช่วยปราบเหล่าศัตรูได้
‎ดาบศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน ดาบมอร์นสตาร์...
‎ท่านพ่อ ดาบมอร์นสตาร์เป็นสมบัติ ‎ที่ถูกส่งต่อกันมาจากบรรพบุรุษในอาณาจักรเรา
‎ห้องเก็บสมบัติ...
‎มันไม่ได้อยู่ที่นั่น
‎ดาบมอร์นสตาร์ไม่อยู่แล้ว
‎แต่ข้าเคยเห็นดาบมอร์นสตาร์นี่เพคะ
‎ดาบเล่มนั้นเป็นของปลอม
‎ว่าไงนะ เป็นของปลอมเหรอ
‎เพื่อที่จะใช้อำนาจปกครอง ‎เหนืออาณาจักรอื่นๆ ได้
‎การหายไปของดาบมอร์นสตาร์ ‎ต้องถูกปกปิดเป็นความลับเอาไว้
‎เป็นไปไม่ได้... งั้นการมีอยู่ของ ‎ดาบมอร์นสตาร์เป็นเพียงการกุเรื่องโกหกเหรอ
‎ปู่ของเจ้าใช้พลังของดาบเล่มนั้นไป ‎เพื่อทำลายล้างอาณาจักรเบลาดอน
‎ตั้งแต่นั้นมา ดาบเล่มนั้น ‎ก็หายสาบสูญไปจากอาณาจักรของเรา
‎ดาบเล่มนั้นพิโรธ ‎เพราะการที่ปู่ของเจ้าใช้พลังมันไปอย่างผิดๆ
‎ฮารุ!
‎เป้าหมายคือเจ้าหญิง ‎ฆ่านางให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม
‎เราต้องปกป้องเจ้าหญิงให้ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
‎เราจะปกป้องเจ้าหญิง ‎แม้จะต้องเอาชีวิตเข้าแลกก็ตาม
‎เราจะไม่มีวันให้พวกเจ้าผ่านไปได้
‎ได้โปรดหลีกทางไป ข้าจะไปฆ่าเจ้าหญิง!
‎ข้าไม่ยอมหรอก
‎โจมตีได้!
‎เขาแข็งแกร่งขึ้นมากเหลือเกิน...
‎เพื่อที่จะปกป้องคนที่เจ้ารัก ‎เจ้าจำเป็นที่จะต้องพรากชีวิตของอีกฝ่ายไป
‎นั่นล่ะคือสงคราม
‎ฮารุ!
‎ยู...
‎ฮารุ ฉันจะไม่ยอมให้นายไปต่อมากกว่านี้แล้ว
‎นายกำลังทำอะไรอยู่
‎ฉันมาที่นี่ ‎เพื่อมาเอาชีวิตของโคโตนะคืนกลับมา
‎ถ้านายฆ่าแอสทริด
‎นายอาจจะจบลง ‎ด้วยการพรากชีวิตของโคโตนะไปด้วย
‎ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
‎เป็นเพราะเราช่วยใครบางคน ‎ที่ถูกกำหนดให้ต้องตาย
‎ตอนนี้โคโตนะเลยจะต้องมาตายแทน
‎ดังนั้นฉันจะทำในสิ่งที่ต้องทำ
‎ฉันจะมาทวงชีวิตเจ้าหญิงคืน ‎เพื่อช่วยโคโตนะ!
‎ผิดแล้ว ฮารุ!
‎นายนั่นแหละที่ผิดไป
‎โคโตนะมีความหมายกับฉันมากกว่าอะไรทั้งสิ้น
‎อย่ามาขวางทางฉัน
‎ถ้านายขวางทางฉัน ฉันก็จะต้องฟันนายด้วย
‎ลืมตาซะทีเถอะ ฮารุ
‎ใช่แล้ว ฉันต้องตื่นสักทีได้แล้ว
‎ถ้านี่คือความฝัน ‎ได้โปรดช่วยปลุกฉันให้ตื่นเร็วๆ เถอะ
‎ยู!
‎เหล่าศัตรูบุกเข้ามาถึงหน้าปราสาทแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎เราต้องปกป้องปราสาทให้ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
‎นี่มัน...
‎ท่านแม่ทัพอัศวินแบร์ทานี่
‎นางเป็นผู้หญิงอันตราย ‎เราจะเอาตัวนางไปและฆ่าทิ้งซะ
‎หลีกทางไป ยู!
‎ไม่! เหมือนกับที่นายอยากช่วยโคโตนะ
‎ฉันก็มีสิ่งที่ต้องปกป้องเหมือนกัน
‎งั้นฉันเดาว่าเราทั้งคู่จะไม่ยอมกันสิท่า
‎ถูกแล้ว!
‎ฮารุ หยุดได้แล้ว
‎ฆ่าฉันซะ
‎ถ้าไม่ทำตามนั้น ฉันจะไปฆ่าเจ้าหญิง
‎ฉันได้ตัดสินใจแล้วที่จะปกป้องโคโตนะ ‎ไม่ว่าจะต้องทำด้วยวิธีไหนก็ตาม
‎นายพร้อมที่จะทำแบบนั้นเหมือนกันไหมล่ะ
‎นายกับฉันเป็นเพื่อนกันมาตลอด
‎ฉันคิดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันไปตลอดเสียอีก
‎ทำไมเราถึงกำลังพยายามจะฆ่ากันล่ะ
‎เอาเลย!
‎แบบนั้นแหละ!
‎บ้าจริง
‎ไม่นะ
‎ตัวเบ้อเริ่มเลย หนีกันเถอะ
‎อย่าโง่ไปหน่อยเลย ‎แค่หมาตัวหนึ่งเท่านั้นเอง
‎ไม่ต้องหนีหรอก
‎ฉันทำไม่ได้
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎นี่!
‎บ้าเอ๊ย! นี่ฉันกำลังวิ่งหนีอยู่เหรอ ‎ขาฉันตัดสินใจอะไรเองได้เหรอเนี่ย
‎ฉันจะตายไหม
‎มานี่สิ เจ้าหมาโง่
‎ทางนี้
‎เขา...
‎นายนี่แข็งแกร่งจังเลย
‎ถึงแม้ว่าจะนั่งรถเข็นอยู่ก็ตาม
‎นายนี่อ่อนแอจัง ‎แต่นายก็วิ่งหนีได้เร็วดีนะ
‎ว่าไงนะ
‎แล้วขานายน่ะ...
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎ตอนที่ฉันเด็กๆ ‎ฉันประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตก
‎ฉันเป็นคนเดียวที่รอดมาได้
‎ฉันยังเด็กอยู่มาก ‎ดังนั้นเลยจำพ่อกับแม่ฉันไม่ได้เลย
‎แต่ไม่ต้องมาสงสารฉันหรอก
‎ฉันโอเคกับมันมากๆ เลย
‎นายอยู่ตัวคนเดียวเหรอ
‎พี่สาวที่ร้านขายดอกไม้รับฉันไปเลี้ยง
‎เธอเป็นคนดีมากจริงๆ
‎ฉันรู้สึกโชคดีกว่าเด็กที่ไม่มีใครคอยดูแล
‎ในครอบครัวที่ไม่รักและเอาใจใส่เสียอีก
‎ฉันเดาว่านายเอง ‎ก็ไม่คิดที่จะยอมแพ้กับโชคชะตาเหมือนกัน
‎นี่ มาเป็นเพื่อนกันเถอะ
‎เพื่อนเหรอ
‎ฉันชื่อฮารุ
‎ฉันชื่อยู...
‎เดาว่าเราก็มีอะไรที่เหมือนๆ กันเลยนะ
‎- เหมือนยังไงเหรอ ‎- หลายอย่างเลยแหละ
‎ผ่านมาได้สามชั่วโมงแล้วที่ไฟได้เริ่มไหม้ ‎โรงแรมแกรนด์แองเจิล แต่ทว่า...
‎ฉันกลับมาแล้วเหรอ
‎ไฟยังคงไม่สงบลง ‎และทีมกู้ภัยยังคงทำงานหนักกันอยู่
‎เราขอย้ำว่า...
‎โคโตนะ!
‎โคโตนะกำลังหลับอยู่
‎เธอเริ่มปวด ‎พวกเขาเลยให้ยาระงับปวดกับเธอ
‎อาการของเธอแย่ลงเรื่อยๆ
‎ฮารุ...
‎ฮารุ พอได้แล้วกับเรื่องบ้าๆ แบบนี้
‎ยิ่งเข้าไปใกล้ตัวเจ้าหญิงมากเท่าไร ‎อาการของโคโตนะก็ยิ่งแย่มากขึ้นเท่านั้น
‎เรื่องบ้าๆ เหรอ
‎นายเห็นไหม ไฟที่ไหม้โรงแรมนั่น
‎และการต่อสู้ที่อาณาจักรนั่นมันส่งผลถึงกัน
‎สิ่งที่เรากำลังทำในอีกโลก ‎มันกำลังส่งผลถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกนี้
‎ฉันไม่สนหรอกเว้ย!
‎ฉันจะอยู่ที่นี่ข้างๆ โคโตนะ
‎ฮารุ ขอร้องล่ะ
‎ไปที่อีกโลกหนึ่งและหยุดการต่อสู้กันเถอะ
‎ไม่งั้นอะไรที่เลวร้ายจะต้องเกิดขึ้นแน่
‎ไม่มีอะไรที่นายพูดจะเปลี่ยนใจฉันไปได้หรอก
‎ยังไงฉันก็จะฆ่าเจ้าหญิงองค์นั้น
‎ฮารุ พวกเขากำลังทำให้นายหลงผิดไป
‎แล้วนายรู้ได้ยังไง
‎นี่มัน...
‎ท่านแม่ทัพอัศวินแบร์ทานี่
‎นางเป็นผู้หญิงอันตราย ‎เราจะเอาตัวนางไปและฆ่าทิ้งซะ
‎เพื่อทำให้นายรู้สึกแน่ใจกับมัน ‎มากับฉัน ฮารุ!
‎เธอคือ "พี่ซากิ" ใช่ไหม ‎น้องชายเธออยู่ที่ไหนเหรอ
‎น้องชายฉันเหรอ
‎อย่าทำเป็นไขสือเลย ‎เธอมีน้องชายที่ขาไม่ดีคนหนึ่ง
‎หมายถึงยูเหรอ นายมีธุระอะไรกับยู
‎ก็ได้ งั้นฉันจะจัดการกับเธอก่อนแล้วกัน
‎พี่ซากิ!
‎นี่ใครกัน
‎พี่ซากิ หนีกันเถอะ!
‎ขึ้นรถเร็ว
‎- นั่นมันอะไรกัน ‎- ไม่ใช่มนุษย์
‎มันกำลังตามเรามา
‎อะไรกัน นี่มันเกิดอะไรกันขึ้น
‎เขาเป็นนักฆ่าลอบสังหารจากอีกโลกหนึ่ง
‎ดูเหมือนว่า ‎เขาจะปลี่ยนร่างเป็นแมงมุมได้
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน ฉันไม่เข้าใจเลย
‎แต่ทำไมเขาถึงมาตามล่าพี่ซากิล่ะ
‎แบร์ทาที่มีหน้าตาเหมือนพี่ซากิ ‎ถูกศัตรูจับตัวไป
‎เธอจะถูกฆ่าถ้าเราไม่ลงมือทำอะไร
‎ฉันคิดว่าพี่ซากิอาจจะมีชะตากรรมไม่ต่างกัน
‎นี่คือวิธีที่ชีวิตถูกเชื่อมต่อถึงกัน
‎เป็นแบบนี้เหรอ
‎ฉันไม่เคยเข้าใจพวกนายจริงๆ เลย
‎เจ้านั่นถามฉันว่าฉันคือ "พี่ซากิ" ใช่ไหม
‎เขารู้ได้ยังไงกัน
‎อะไรนะ เขาพูดแบบนั้นเหรอ
‎พวกนายเป็นคนเดียวที่เรียกฉันแบบนั้น
‎ฉันไม่อยากให้มีคนบ้าๆ ประหลาดๆ นั่น ‎มาเรียกฉันว่า "พี่ซากิ" หรอก
‎เป็นอะไรไป ยู
‎เข้าใจแล้ว แบบนี้เองสินะ
‎ฉันเข้าใจแล้ว ตอนนี้ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว
‎เข้าใจอะไร
‎พี่ซากิ เลี้ยวขวา...
‎สำเร็จแล้ว
‎เห็นฝีมือการขับของฉันไหม
‎พี่ซากิ ข้างหน้าพี่!
‎เจ้าคือยู...
‎ยู
‎ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ‎เรากำลังอยู่ระหว่างการสู้รบกันอยู่
‎ข้ามาที่นี่เพื่อร่วมต่อสู้
‎นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะต้องมาร่วมต่อสู้
‎ที่นี่แหละที่ข้าต้องร่วมต่อสู้
‎ว่าไงนะ
‎เป็นท่านเองสินะ ‎คนที่ทรยศหักหลังอาณาจักรแห่งนี้
‎พูดเรื่องอะไรของเจ้า
‎ข้ากำลังคิดว่า...
‎ทำไมคนที่พยายามจะฆ่าเจ้าหญิง ‎ถึงได้ใช้ดาบสั้นฝังอาคม
‎คนร้ายรู้ดีเรื่องคาถารอยัลอีจิส
‎และไม่ง่ายเลยที่จะไปฆ่าแอสทริด ‎โดยที่นางมีคาถานี้ปกป้องอยู่
‎ข้าก็เลยคิดได้ว่าคนที่พยายามจะฆ่าเจ้าหญิง
‎ต้องเป็นคนในของอาณาจักรนี้แน่
‎และอีกเรื่องหนึ่ง
‎นักฆ่าลอบสังหารที่มาไล่ล่าเรา ‎รู้ว่าเราเรียก "พี่ซากิ" แบบนี้
‎นักฆ่าลอบสังหารจากโลกนี้ ‎สามารถรู้คำศัพท์และการเรียกชื่อแบบนั้นได้ยังไง
‎อย่าบอกนะ
‎ว่าเจ้ากำลังจะบอกว่า ‎ข้าเป็นคนส่งนักฆ่าคนนั้นไป
‎ข้าสงสัยในตัวท่าน...
‎เพราะด้วยเหตุผลอีกข้อหนึ่ง
‎กลิ่นไงล่ะ
‎ตอนที่ท่านสัมผัสตัวข้า
‎ข้าได้กลิ่นเดียวกันจากตัวท่าน ‎เหมือนที่ได้กลิ่นจากดาบสั้นสีดำเล่มนั้น
‎ยังไงกัน...
‎นั่นก็แปลว่า ‎ท่านเป็นคนตีและทำดาบสั้นเล่มนั้นขึ้นมา
‎กลิ่นเหรอ
‎ไร้สาระมากที่จะมาสงสัยข้า ‎แค่เพราะเหตุผลนั้น
‎เวทมนตร์จะมีกลิ่นประจำในตัวของมัน
‎ไม่ใช่แค่นั้น มันยังทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้ด้วย
‎ในฐานะที่เป็นรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ ‎ท่านน่าจะรู้เรื่องนั้นดี
‎ถ้ามันเป็นแบบนั้น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้าล่ะ
‎ร่างกายของนักฆ่าลอบสังหาร ‎ที่ใช้คาถาอาคมกับข้า
‎น่าจะมีรอยแผลเป็นของคาถาอาคมนั้น
‎ที่ถูกคาถารอยัลอีจิสสะท้อนพลังกลับไป
‎ถ้าท่านอยากพิสูจน์ว่าตัวเองบริสุทธิ์ ‎ให้เราได้เห็นเรือนร่างของท่านสิ
‎ฮารุ!
‎แบบนี้เองสินะ
‎ฉันหลงเขื่อคำพูดของเจ้านั่นมาตลอด ‎คำพูดของเจ้าเกลรอธนั่น
‎เจ้าบอกเองว่าโลกนี้เป็นแค่ความฝัน
‎การฆ่าคนในความฝัน ‎มันไม่ได้มากมายอะไรหรอก
‎เกลรอธ...
‎ราวกับว่าเขาได้ยิน ‎บทสนทนาของเราที่ปราสาทแห่งนี้เลย
‎ตอนนี้เข้าใจหมดแล้ว
‎กองกำลังศัตรูที่กำลังบุกเข้ามา ‎รู้หมดทุกซอกทุกมุมของปราสาทแห่งนี้
‎ท่านแบร์ทา ท่านไม่เป็นไรนะ
‎ใช่ โชคดีที่พวกพลทหารเฝ้ายาม ‎ทำงานหละหลวม ข้าเลยหนีรอดออกมาได้
‎นั่นก็ทำให้พี่ซากิปลอดภัยไปด้วย
‎ใช่
‎เข้าใจแล้วสินะ พวกเจ้าทำให้ข้าไม่มีทางเลือก
‎ตอนนี้พอใจแล้วใช่ไหม
‎ฝ่าบาท ศัตรูใกล้เข้ามาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎นี่มันอะไรกัน
‎ทุกคนมาอยู่รวมตัวกันที่นี่หมดเลยสินะ ‎เข้าใจแล้ว
‎ถ้าเป็นยังงั้น ข้าก็จะจัดการให้ ‎พวกเจ้าทุกคนตายไปพร้อมกันซะตรงนี้เลย
‎เจ้าคือ...
‎ใช่แล้ว ข้าคือรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ ‎แห่งอาณาจักรเอเวอร์มอร์ เกนาส วิสเดน
‎และอีกตัวตนหนึ่งของข้าก็คือ...
‎หัวหน้ากลุ่มแบล็กแบนเนอร์ ‎เกลรอธ เฟลกริมม์ไง!
‎เป็นไปได้ยังไงกัน
‎เจ้าหญิงมีพลังเวทมนตร์ ‎ที่มหาศาลแอบแฝงอยู่ในตัวท่าน
‎พลังที่ข้าปรารถนามากที่สุด
‎ข้าจะเอาพลังนี้มาและจะเริ่มการปฏิวัติขึ้น
‎การปฏิวัติเหรอ
‎ข้าคือคนที่ควรจะเป็นพระราชาที่แท้จริง
‎ว่าไงนะ งั้นเจ้า...
‎อยากเป็นพระราชาเหรอ
‎เขา... แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอก
‎ใช่แล้ว ข้าคือพี่ชายของเจ้าเองแหละ ‎ซีดูลัส แอสทรัม
‎มกุฎราชกุมารแห่งอาณาจักรเอเวอร์มอร์
‎เจ้าชายซีดูลัสสวรรคตไปแล้ว
‎ไอ้คนทรยศโกหก
‎ข้าได้กลับมาแล้ว!
‎ด้วยการใช้วิธีรสายนเวท
‎ข้าได้ใช้เลือดและเนื้อของปีศาจ ‎สร้างร่างใหม่นี้ขึ้นมา
‎ท่านคือเจ้าชายซีดูลัสจริงๆ เหรอ
‎ข้าถูกปลิดชีพด้วยน้ำมือของพ่อตัวเอง ‎ข้าไม่มีวันลืมโศกนาฏกรรมนั้นไปได้หรอก
‎ฟิเดลิอัส...
‎เจ้าซึ่งเป็นคนที่ท่านพ่อท่านแม่ ‎รักและประคบประหงมไม่มีวันเข้าใจหรอก
‎มันก็จริงที่ข้าไม่วันจะรู้ได้ ‎ว่าท่านต้องทนทุกข์ทรมานแค่ไหน
‎แต่ถึงยังงั้น...
‎ใช่แล้ว
‎เจ้าไม่มีวันเข้าใจความสิ้นหวัง ‎ที่ถูกพ่อของตัวเองทอดทิ้งไปหรอก
‎เพื่อเป็นการปกป้องอาณาจักรของเรา
‎ตอนที่ยังเด็ก ข้าถูกเสนอตัว ‎ให้กับอาณาจักรเบลาดอนศัตรูของเรา
‎เพื่อไปเป็นตัวประกันให้กับอาณาจักรแห่งนี้
‎แต่ข้ากลับพบกับความสุขที่นั่น
‎ข้าได้พบกับภรรยาที่รักของข้า ‎และเรามีลูกด้วยกัน
‎แต่ท่านพ่อกลับมาโจมตี ‎และทำลายอาณาจักรเบลาดอน
‎ทำลายแม้กระทั่งความสุขอันเพียงน้อยนิดของข้า
‎ทุกอย่างถูกพรากไปจากข้า
‎เกียรติยศในฐานะที่เป็นเจ้าชาย ‎ความผูกผันที่เคยมีกับท่านพ่อ
‎หรือแม้กระทั่งคนที่ข้ารัก
‎เพื่อเป็นการแก้แค้น
‎ท่านเลยแฝงตัวเข้ามา ‎เป็นรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ยังงั้นเหรอ
‎แก้แค้นเหรอ
‎แค่ความรู้สึกอะไรแบบนั้น ‎ข้าไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้หรอก
‎ท่านพ่อรู้สึกผิดกับเรื่องนั้นเสมอมา
‎สิ่งที่เกิดขึ้นกับอาณาจักรเบลาดอน
‎ที่มันเป็นแบบนั้นเพราะสถานการณ์ ‎ที่อาณาจักรเอเวอร์มอร์ต้องเผชิญในขณะนั้น
‎น่าขันสิ้นดี!
‎เป็นเพราะข้าเกิดมาเป็นทายาท ‎ของพระราชาที่อ่อนแอและไร้ความสามารถ
‎ข้าเลยต้องมานั่งอดทนกับความทุกข์ทนนี้
‎ดังนั้นข้าจะยึดเอาอำนาจทั้งหมดมา
‎และเป็นพระราชาองค์ใหม่เอง
‎ข้าไม่มีวันปล่อยให้ ‎ท่านมาแตะต้องเจ้าหญิงได้หรอก
‎กล้าดียังไงถึงจะมาขัดขวางข้า
‎ถ้าท่านฆ่าข้า ท่านเองจะต้องตายไปด้วย
‎เพราะคาถาเวทมนตร์รอยัลอีจิสเหรอ
‎งั้นข้าก็จะให้ใครบางคน ‎มาตายแทนและทำสิ่งนี้ให้ข้าแล้วกัน
‎ฮารุ นายกำลังถูกควบคุมอยู่เหรอ
‎หยุดนะ ฮารุ!
‎ทีนี้ก็ไปฆ่าเจ้าหญิงด้วยมือของเจ้าเลย
‎ยู!
‎โคโตนะ แข็งใจเอาไว้
‎โคโตนะ!
‎โคโตนะ...
‎(กำลังทำการผ่าตัด)
‎นี่มันอะไรกัน
‎ไร้น้ำยาสิ้นดี
‎เจ้าพยายามจะฆ่าคนที่เจ้ารัก ‎ด้วยน้ำมือของตัวเอง
‎น่าขันจริงๆ เลยที่ได้ดูอะไรแบบนั้น
‎เจ้า...
‎หลอกฮารุและทำให้เราต้องมาห้ำหั่นกันเอง
‎ข้าไม่มีวันอภัยให้ได้!
‎เจ้าหญิง!
‎แอสทริด!
‎คาถารอยัลอีจิสปกป้องแอสทริดอยู่
‎ลืมไปแล้วเหรอ
‎แน่นอน
‎อย่างไรก็ตาม...
‎ถ้าข้าทำแบบนี้ล่ะ
‎แอสทริด!
‎ยู!
‎บ้าเอ๊ย!
‎ทำใจดีๆ ไว้ ยู!
‎ไม่ เจ้าทำแบบนี้กับข้าไม่ได้นะ
‎ทำไมเจ้าถึง...
‎แข็งใจเอาไว้ ได้โปรด...
‎ยู
‎ยู...
‎ข้าจะไม่ปล่อยให้เขารอดไปได้หรอก
‎ข้าขอโทษ ยู
‎แข็งใจไว้ ยู
‎ฮารุ...
‎แอสทริด...
‎โอ้ เจ้าเลือกที่จะยอมรับกับโชคชะตาแล้วเหรอ
‎ข้าจะไม่มีวันให้อภัยเจ้า!
‎โอ้
‎ยู นายมีสิ่งนั้นแล้วใช่ไหม
‎ความมุ่งมั่นที่จะปกป้องคนที่นายรัก
‎คุณปู่...
‎ยู เจ้าเด็กน้อย ไม่เจอกันนานเลย
‎คุณปู่มาทำอะไรที่นี่
‎ให้ตายเถอะ ‎ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอายุที่แก่ชราของฉันรึเปล่า
‎แต่ฉันรู้สึกว่ามันยากเย็นจัง ‎ที่จะร่ายคาถาเปิดประตูข้ามมิติให้ได้
‎ดูเหมือนว่าเธอกำลังอยู่ที่ประตูแห่งความตาย
‎กลัวไหม
‎กลัวครับ
‎แต่ว่า... ผมกลัว
‎ที่จะไม่สามารถ ‎ปกป้องสิ่งที่สำคัญสำหรับผมมากกว่า
‎อะไรเหรอครับ
‎ฉันจะมอบสิ่งนี้ให้กับเธอ
‎มีแค่เพียงวีรบุรุษผู้กล้า ‎คนที่ถูกเลือกเท่านั้นที่จะใช้มันได้
‎เดี๋ยวครับ
‎ทำไมถึงเป็นผมล่ะ
‎เพราะแน่นอนว่าเธอคู่ควรกับมันไง
‎ฉันเฝ้าตามหา...
‎ใครสักคนที่จะส่งมอบสิ่งนี้ให้
‎ให้ตายเถอะ หายากจริงๆ เลย
‎มนุษย์ที่คู่ควรกับพลังที่ยิ่งใหญ่แบบนี้
‎ไม่ได้จะหากันได้ในทุกยุคสมัยจริงๆ นะ
‎ทีนี้เดาว่าฉันคงจะต้องกลับไปแล้วละ
‎คุณพยาบาลมิกิคงจะกำลังตามหาตัวฉันอยู่
‎แล้วเจอกัน
‎ได้เวลาจบทุกอย่างแล้ว
‎เจ้าหญิง!
‎ตอนนี้ข้าได้ตัวเจ้าแล้ว
‎ทีนี้เตรียมตัวโดนแผดเผาราวกับเปลวไฟซะ
‎และมอบพลังเวทมนตร์ที่ทรงพลังมาให้กับข้า
‎หยุดนะ
‎อย่ามายุ่งกับข้า เจ้าตัวน่ารำคาญ
‎อยากให้ข้าฆ่าเจ้าก่อนยังงั้นเหรอ
‎งั้นจะเริ่มที่เจ้าก่อนเลยแล้วกัน
‎ยู!
‎เจ้า! นี่เจ้ายังไม่ตายอีกเหรอ
‎ถ้างั้นข้าจะช่วยสงเคราะห์ ‎ให้เจ้าหายไปตลอดกาลเอง
‎- ข้าจะปกป้อง... ‎- ยู...
‎สิ่งที่สำคัญกับข้าให้ได้!
‎คนที่ข้ารัก!
‎อะไรนะ
‎ยู
‎ยู!
‎เป็นไปไม่ได้...
‎นั่นมัน...
‎นั่นมันคือดาบมอร์นสตาร์ของแท้เลย
‎ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎ดาบมอร์นสตาร์เหรอ
‎แล้วไง
‎หลังจากที่แอสทริดส่งมอบพลังมาและรวมกับ ‎พลังที่ข้ามี จะไม่มีอะไรที่มาหยุดข้าได้
‎เขากำลังวางแผน ‎ที่จะดึงเอาพลังของเจ้าหญิงไปบนท้องฟ้า
‎ไม่มีอะไรที่จะมาขัดขวางข้าบนนี้ได้
‎โว้ว! มาทางนี้แล้ว!
‎เจ้านก จงมอบความแข็งแกร่งให้กับข้าที
‎ยู!
‎นี่มันอะไรกัน
‎เจอนี่หน่อยเป็นไง
‎ไม่นะ
‎ดูเหมือนว่าข้าจะชนะนะ
‎มันจบแล้ว
‎ดาบเจ้าอยู่ไหน
‎ข้าจะจัดการแกเอง
‎สำเร็จ!
‎ยู!
‎แอสทริด
‎โล่งใจจริงๆ
‎การต่อสู้ทั้งหมดมันจบลงแล้วใช่ไหม
‎เพคะ เพราะเกลรอธถูกปราบไปแล้ว
‎กองทัพศัตรูเลยถอยล่าไป
‎ขอให้พี่ชายของข้าไปสู่สุคติ
‎จากนี้ไปเราต้องระวัง ‎และทำให้โลกนี้ไร้ซึ่งสงคราม
‎เรามาสวดภาวนาขอให้ทุกแห่งหน ‎มีแต่ความสงบสุขกันเถอะพ่ะย่ะค่ะ
‎แน่นอน
‎ฝ่าบาท เจ้าหญิง...
‎ข้าน้อยรู้สึกยินดีที่ท่านทั้งสองปลอดภัย
‎ท่านบาร์ตันไม่เป็นไรใช่ไหม
‎บาร์ตันอย่างข้าไม่ตายง่ายๆ หรอกพ่ะย่ะค่ะ
‎จริงด้วยสินะ
‎และพวกเจ้าทั้งสอง...
‎ขอบคุณที่ช่วยอาณาจักรของเราไว้นะ
‎ข้าก็ต้องขอบคุณพวกเจ้าเช่นกัน
‎เราเพียงแค่สู้เพื่อสิ่งที่มีค่าสำหรับเราขอรับ
‎เข้าใจแล้ว
‎ยังไงซะพวกเจ้าก็เป็นเวย์ฟาเรอร์นี่น่า
‎ไม่ใช่เพคะ พวกเขาสามารถเดินทาง ‎ข้ามไปมาระหว่างโลกทั้งสองได้
‎เป็นเพราะพลังของเกลรอธ
‎นั่นไง
‎ยู ฮารุ ได้เวลาบอกลากันแล้ว
‎เมื่อประตูข้ามมิติปิดลง
‎พวกเจ้าจะไม่สามารถ ‎ไปมาระหว่างโลกนี้กับโลกของพวกเจ้าได้อีกแล้ว
‎ร่วมถึงพลังของเกลรอธเช่นกัน
‎เวทมนตร์นั้นก็จะหายไปด้วย
‎จริงเหรอ
‎พวกเจ้าต้องรีบไปได้แล้ว
‎เข้าประตูข้ามมิติไป ‎และกลับไปที่โลกของพวกเจ้าซะ
‎แอสทริด...
‎เข้าใจแล้ว
‎ยู...
‎ข้าจะไม่มีวันลืมเจ้าเลย
‎แอสทริด ข้า...
‎ผู้มาเยือนจะไม่สามารถ ‎อยู่ในโลกแห่งนี้นานๆ ได้
‎ตำนานเรื่องเล่าบอกว่า ‎ถ้าอยู่ที่นี่นานๆ อาจทำให้ถึงตายได้
‎แต่ว่า...
‎ไม่ เจ้าอยู่ที่นี่ไม่ได้
‎ถ้าเจ้าอยู่ เจ้าจะตกอยู่ในอันตราย
‎ข้าอยากเป็นคนที่เจ้าจะร่วม ‎หัวเราะ ร้องไห้และสู้เคียงข้างกันได้
‎ข้าอยากอยู่กับเจ้าตลอดไป
‎แอสทริด...
‎ยู ไม่มีเวลาแล้ว
‎ประตูข้ามมิติกำลังจะปิดลง ไปกันเถอะ!
‎รักษาตัวด้วย
‎ดูแลตัวเองนะ
‎ขอให้อยู่ด้วยกันดีๆ ในอีกโลกนะ
‎ใช่ เราจะไม่ดวลดาบกันอีกแล้ว
‎งั้นเราไปละ
‎เร็วเข้า ยู
‎ลาก่อน แอสทริด
‎ฉันขอโทษนะ ฮารุ แต่ฉัน...
‎ยู!
‎ฮารุ...
‎ลาก่อนนะ
‎อะไรกัน ยู ไม่นะ
‎ยู!
‎ยู...
‎ฮารุ นายฟื้นแล้ว
‎ดีใจจังเลย! โล่งอกจนบอกไม่ถูกเลย
‎ผม...
‎รถตกลงไปในแม่น้ำ
‎นายนอนหมดสติไปเป็นเดือนๆ ‎ตั้งแต่ที่นายถูกส่งตัวมารักษาที่โรงพยาบาล
‎ฉันกลัวว่านายจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีกแล้ว
‎ดีใจจังเลย
‎เข้าใจแล้ว
‎ฉันจะไปบอกแม่นายกับทุกคนให้รู้
‎ขอบคุณครับ
‎จริงสิ ฉันมีข่าวดีมาบอกด้วย
‎ข่าวดีเหรอ
‎ฮารุ
‎โคโตนะ!
‎แล้วอาการป่วยของเธอล่ะ
‎เธอเข้ารับการผ่าตัดแล้ว ‎พวกหมอสามารถเอาเนื้อร้ายออกไปได้
‎และบอกว่าเธอจะปลอดภัยดี
‎หมอบอกว่ามันราวกับปาฏิหาริย์เลยนะ
‎เข้าใจแล้ว ฉันดีใจกับเธอด้วยจริงๆ
‎ดีใจมากๆ เลย
‎เธอทำให้ฉันเป็นห่วงแทบแย่ โคโตนะ
‎ใช่ ฉันขอโทษนะ ฮารุ
‎แต่ตอนนี้เราก็จะได้ ‎มาทะเลาะกันอีกครั้งแล้วเนอะ
‎ใช่
‎ฉันมีความสุขจังเลย
‎ยู แล้วนายอยู่ที่ไหนกัน
‎กลับมาที่นี่แล้วใช่ไหม
‎ไปหายูกัน ‎และให้เขาดูว่าเธอไม่เป็นอะไรแล้ว
‎ให้ตายสิ เขาหายไปไหนกันนะ
‎ใช่ แล้วยูล่ะ
‎ยูเหรอ ยูคือ...
‎ใช่แล้ว เราต้องไปบอกยูให้รู้เรื่องนี้ด้วย
‎อะไรกัน ยูเหรอ
‎ยูเหรอ
‎ยูคือใครกันเหรอ
‎ความทรงจำของทุกคน ‎ที่มีเกี่ยวกับยูกำลังหายไป...
‎ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
‎ว่าจริงๆ แล้วนายเป็นใคร ยู
‎(ร้านดอกไม้ซากิ)
‎ยู
‎นายก็คือตัวฉันนี่เอง
‎คนที่มีชีวิตเชื่อมต่อกับโลกทั้งสอง
‎จะชอบอะไรที่เหมือนๆ กัน ‎หรือมีนิสัยที่คล้ายคลึงกัน
‎นั่นคือสิ่งที่นายเคยพูดไว้ใช่ไหม
‎มาคิดดูแล้ว
‎เราต่างตกหลุมรักคนคนเดียวกัน
‎"อย่าไปอ้อล้ออะไรกับ ‎บรรดาแฟนคลับของนายอีกคนนะ
‎ไม่งั้นนายได้โดนนอกใจอีกแน่"
‎เราทั้งคู่ต่างชอบส้มซ่าเหมือนกันมากๆ
‎ยู...
‎จริงๆ แล้ว นายคือคนที่อยู่อีกโลกหนึ่ง
‎ตอนที่ฉันเด็กๆ ‎ฉันประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตก
‎ฉันเป็นคนเดียวที่รอดมาได้
‎ฉันยังเด็กอยู่มาก ‎ดังนั้นเลยจำพ่อกับแม่ฉันไม่ได้เลย
‎นายโผล่มาในวันที่ประสบอุบัติเหตุ
‎ไม่ใช่ว่านายจำพวกเขาไม่ได้
‎แต่นายไม่เคยมีพ่อแม่มาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว
‎พ่อกับแม่นายไม่ได้อยู่ในโลกนี้
‎อีกความหมายหนึ่งก็คือนายกับฉัน
‎เราต่างร่วมแบ่งปันการใช้ชีวิตด้วยกัน ‎ในโลกนี้และอีกโลกหนึ่ง
‎เราได้มาเป็นเพื่อนกัน
‎แต่เราควรที่จะต้องอยู่กันคนละโลก
‎ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่านายคือ...
‎เวย์ฟาเรอร์
‎และเหตุผลที่นายมายังโลกนี้ ‎ก็อาจจะเป็นเพราะว่า...
‎นายมาเพื่อช่วยฉันไว้
‎ความคิดริเริ่มแบบนั้น ‎มันเหมือนนิสัยนายไม่มีผิด
‎นี่เป็นแค่สมมติฐาน ‎เหมือนที่นายชอบตั้งมันขึ้นมาไง
‎แต่ฉันเดาว่าตอนนี้นายกำลังอยู่ในอีกโลกสินะ
‎กับคนที่นายรัก
‎ซึ่งเหมือนกับฉันและโคโตนะ
‎ยู...
‎ฉันไม่เคยรู้สึกใกล้ชิด ‎กับนายมากเท่านี้มาก่อนเลย
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไม
‎แต่ฉันรู้สึกถึงนายได้
‎ดูแลตัวเองดีๆ นะ ยู
‎เพราะท้ายที่สุดแล้ว ‎นายกับฉันก็เหมือนเป็นคนคนเดียวกัน
‎คำบรรยายโดย Poh Jindawech